Verhaalsetting: hoe creëer ik de wereld van mijn boek

Door het achtergrondverhaal voor mijn boek vorm te geven wordt het allemaal wat tastbaarder voor mezelf. Ik vind deze fase belangrijk: de verhaalsetting. Hoe creëer ik de wereld van mijn boek?

Om de omgeving van een verhaal goed te kennen, is soms uitgebreid onderzoek nodig, maar uw lezers zullen de details zeker waarderen. De setting - het waar en wanneer van de verhalende actie - creëert een geloofwaardige wereld waarin de personages hun doelen kunnen nastreven [1][2]

.

3 onderwerpen die ik ga onderzoeken 

1. De plaats  Het 'waar' van de verhaalsetting. De geografische locatie van de gebeurtenissen in het verhaal, een specifiek land, provincie, buurt [3]
2. De cultuur Welke religie speelde een rol in de streek waar S. woonde. Hadden ze heilige gebruiken? Wat vierden ze? Was er sprake van bijgeloof? Hadden ze heilige gebruiken? Welke? Hoe communiceerden ze met elkaar? Wat waren de belangrijkste zorgen? Welke thematiek speelde er?
3. De geschiedenis Wat is de geschiedenis van de plek waar S. leeft? Zijn er oorlogen geweest? Zijn er rivaliserende geloven? Zijn er tegenstander?  Wel tijdvak kies ik eigenlijk? Wat gebeurde er in dat tijdvak? Welke gebeurtenissen wil je een rol laten spelen? 

Er komt veel bij kijken

Vanmorgen besteedde ik ook een uurtje aan het verzamelen van informatie over de Sint Pontiaansvloed en het Bloedplakkat van Karel V. Ik struinde Marktplaats af en kocht op 2 boeken. En om samen te vatten wat ik vandaag deed schreef ik een blogbericht over hoe ik de wereld van mijn nieuwe boek creëer. Een boek schrijven? Daar komt echt veel bij kijken!

[1] Choosing The Setting For Your Story

[2] Understanding Story Setting

[3] Elements of the setting

ZE IS ECHT LEUK

Vandaag weer wat vorderingen met mijn nieuwe verhaal. Ik heb het derde hoofdstuk nog eens gelezen en bijgeschaafd. Er zit een bibliotheek-scene in met een vleugje humor. Ik wilde de humor iets beter uit laten komen. Daarna ging ik verder met hoofdstuk 4.

Geheugensteuntjes
Yuna heeft drie vriendinnen en ik wil hun eigenheid naar voren halen. Daarom toch even gebruik gemaakt van geheugensteuntjes. Die ik op papier heb staan. Het is best een uitdaging maar nu ik een beetje weet hoe het verhaal lopen gaat, heb ik de rust om dat uit te bouwen. Ik wil graag dat mijn dochter het een keer doorneemt,als ze er tijd voor vrijmaken kan.

Leuke hoofdpersoon
Jammer hoor, dat ik niet alles zeggen kan over mijn hoofdpersoon. Ze is echt heel leuk. En heeft een grappige hobby, die later in het verhaal een belangrijke rol gaat spelen. Ik wil haar nog veel beter leren kennen. Af en toe is ze flink ontwijkend!

Geniet van het mooie herfstweer!

Even een personage ombouwen

Daar moet je tegen kunnen. Dat je eerste hoofdstuk afgekeurd wordt. Zelf vond ik het beginnetje van mijn verhaal juist erg leuk. Misschien wel het meest (achteraf dan) omdat de hoofdpersonage een beetje op mij leek. Introvert dus.

Maar het commentaar van mijn dochter was heel beslist: ZE IS TE BRAAF!!!

 
Op z'n kop
Daarom heb ik mijn eerste hoofdstuk helemaal op z'n kop gezet. De hoofdpersoon is nu iemand anders geworden. Ik ben er best tevreden mee. Ze kan heel mooi gaan groeien nu. Qua karakter en zo. Opeens veel meer ruimte voor.

Planning
Inmiddels is hoofdstuk twee ook af. Die ga ik printen voor mijn dochter. Ben benieuwd wat zij er van gaat zeggen. Volgende week wil ik een tijdelijk planning maken van de indeling van dit boek (en de inhoud per hoofdstuk). Die ga ik mailen naar de uitgever.

En dat is altijd weer een beetje spannend.

In mijn hand: Nick & ik

Vers van de pers. Ik kreeg mijn boek aan het eind van de middag binnen. Tòch nog deze week! Eigenlijk had ik de moed al opgegeven en daar was hij dan: een doos vol Nick & ik's. Apart hoor. En leuk, leuk, leuk!

Reageerders: dank je wel
En jullie die op mijn blog ... ik heb jullie genoemd in mijn dankwoordje achterin het boek.
Kijk maar op het plaatje hieronder. Want dat is echt zo. Door jullie feedback kreeg ik leuke ideeën. Jullie hebben me gestimuleerd. Dat hielp dus echt! Bedankt!

HIER kun je de eerste bladzijdes lezen.

Nick & ik

ISBN:	9789462785786
Druk:	1e druk
Pagina's:	184

In de krant: Nick & ik

Maandagavond kreeg drie blije appjes: Je staat in de krant! In de krant? Oh, mijn boek! Omdat wij geen abonnement hebben kon ik de advertentie jammer genoeg zelf niet te zien. Maar vanmiddag bracht de vriendin van mijn dochter een kopie ervan (dank je wel Jessica). Nog wat  later  vandaag kon ik de bewuste boekenbijlage lenen bij een buurvrouw om een plaatje te schieten voor mijn blog.

Advertentie Nick & ik
Slim bekeken van de uitgever om zo'n grote advertentie te zetten, een week voordat mijn boek uitkomt. De kleur van de cover is iets bleker dan in het echt. Ik zie er echt naar uit om Nick & ik in eindelijk handen te hebben.

 Best spannend hoor!

Eerste hoofdstuk en twijfels

Zowaar! Ik heb het eerste hoofdstuk van mijn nieuwe boek geschreven. Spontaan? Niet helemaal. Ik heb vooraf een fikse beschrijving gemaakt over mijn hoofdpersoon. En ik ben een blog begonnen. Niet mijn blog. Maar eentje van mijn hoofdpersoon. Om haar beter te leren kennen. Met lijstjes en andere dingen.

Die blog zwerft ergens rond op het wereld wijde web. Wie weet kom je hem tegen!

Bedankt voor brainstormen
Heel erg bedankt voor de goede ideeën die jullie aangedragen hebben. Wat het precies wordt weet ik nog niet. In ieder geval een verhaal in deze tijd.

Twijfel
Soms vind ik mezelf maar raar. Dingen verzinnen, een fantasiewereld scheppen, een personage tot leven brengen die helemaal niet bestaat. Ik ben auteur. Ik kàn schrijven. Maar wat is dat nou helemaal? Anderen doen zulk betekenisvol werk!

Rond 18 april verschijnt mijn nieuwe boek. Nog even wachten dus.

Schrijven op mijn oppasdag

Dan denk je dat je klaar bent, krijg je toch weer een mailtje. Met als bijlage de proefdruk van het binnenwerk en de cover.

Zou je binnen nu en een week de boel grondig willen doornemen en al je commentaar en wijzigingsvoorstellen aan me doorgeven? Dan kunnen we er op de valreep een nog beter product van maken :)

 

Beetje dit, beetje dat

Dus ga ik aan de slag met het binnenwerk. Vandaag is het mijn schrijfdag. Maar tegelijk ook een oppasdag. Ik pas om mijn kleinzoontje. Hij is nu al weer zeven maanden. Dus wissel ik de activiteiten een beetje af! Flesje geven, beetje spelen, beetje typen, beetje lezen, pampertje verwisselen, wandelen ... 

 

Fijne dag iedereen!

 

Noa is een beter personage geworden!

Nog één keer hard werken aan mijn boek in spé. Vrijdag kreeg ik een mailtje van mijn redacteur en er stond  een leuk compliment in:

"Wat heb je de knelpunten gigantisch goed weggewerkt! Al de dingen die ik had genoteerd, zijn feitelijk verholpen. Noa is nu ook echt een ‘beter’ personage geworden, absoluut."

Ik wordt er blij van
Complimentjes doen het altijd goed bij mij. Ik word er blij van. Het is de bedoeling dat ik nog één keer door het document ga en de opmerkingen van mijn redacteur er in verwerk. Als me dat deze week lukt hebben wij (zij en ik) de tekst precies op tijd klaar. Daarna gaat mijn verhaal naar de correctie. 

Wanneer kreeg jij voor het laatst een compliment?

Ik sta in de catalogus!

En toen kwam de catalogus van mijn uitgever door de brievenbus. Ik bladerde hem snel door. Zou mijn boek er in staan? Ja hoor! Gauw een foto voor mijn blog! Kijk hier staat Nick & ik. Ik vind het zo spannend en leuk!

Blauw en groen oog
Ik zie nu dat mijn boek 160 pagina's telt. Het verhaal zal ook als E-book te koop zijn. Wat ik erg leuk vind is dat de ogen van Noa (hoofdpersoon) echt blauw en groen zijn! Precies zoals ik het beschreven heb. Echt gaaf!

Het boek verschijnt in april en kost bijna 11 euro.

Mijn manuscript is weg. Feestje?

Hij is weg. Mijn manuscript is weg. Ik bleef maar verbeteren en schrappen. Mijn redacteur mailde me dat ze mijn manuscript nu echt  zo spoedig mogelijk wilde hebben. Dus duwde ik op de verzendknop. Nu is mijn definitief bewerkte tekst weg. Het voelt een beetje raar.

 

Feestje

Mijn dochter vindt dat dit een reden is voor een feestje. Pubers hebben altijd zin in een feestje! Maar ik vier mijn feestje pas als ik mijn boek echt in handen heb. Komen jullie dan ook taart eten?

Wat nu?
Wat zal ik nu gaan doen? Ik heb nog veel schrijfsels liggen, waar ik ooit aan begon. Maar die passen nu niet meer bij mij. Mijn redacteur heeft nog wel een ideetje zei ze een paar weken terug.

• Heb jij ook een ideetje voor mij?
• Waar zou je graag een boek over willen lezen?

Oordeel een boek niet om zijn cover

De cover van een boek is veel belangrijker dan je denkt. Ben je geïnteresseerd in het waarom, lees dan dit artikel. Erg interessant vind ik zelf. Een boek moet er aantrekkelijk uitzien!


Streep door oude titel
Vandaag kreeg ik een mailtje van mijn redacteur dat mijn werktitel Kijk niet naar de rommel erg moeilijk in de cover te verwerken is. Daarom is toch gekozen voor een eerdere titel.
De titel moet trouwens heel goed leesbaar zijn (zelfs op een afstand van een meter). Dat vergroot namelijk de kans dat hij verkocht wordt.

Mijn cover
Ik kreeg een paar covers toegezonden. Ze zijn nog helemaal de maak. Zo grappig! Ik heb hem vervaagd omdat ik niet alles wil verklappen. Het &-teken is in werkelijkheid rood. Deze cover is nog lang niet klaar maar het geeft me wel een idee hoe het er ongeveer uit komt te zien.

Ik ben nog steeds aan het denken over een ander titel. Iets over het probleem in het boek. Aan de andere kant klinkt NICK & IK wel vlot. Wat vinden jullie?

Mijn meidenboek komt eraan!

Vrijdagmorgen kwam mijn redacteur op bezoek en ze heeft me weer helemaal enthousiast gemaakt voor mijn nieuwe boek. Mijn manuscript kreeg een positieve feedback. Ik ben heel blij dat zij zoveel werk gemaakt heeft door alle verbeterpunten overzichtelijk voor me op te schrijven.

Aan de slag
Tot december heb ik de tijd om aan de slag te gaan met de verbeterpunten. Sommige dingen schrappen, stukjes toevoegen, hier en daar wat bijschaven of juist iets dikker aanzetten.

In het voorjaar
Als het redigeren goed verloopt gaat mijn meidenroman begin volgend jaar de verkoop in. Nog even hard werken dus! Ondertussen wordt er door de uitgeverij naar een hippe cover gezocht voor: Kijk niet naar de rommel!

Een goede redacteur is echt onmisbaar!

Dan denk ik: nee hoor, dat is niets!

Voordat Isa die avond in bed stapte deed ze net als altijd haar sokken uit. Met sokken zou ze het misschien te warm krijgen. Dan zou ze wakker worden en ze haatte het om midden in de nacht naar het plafond te staren en te wachten tot ze opnieuw in slaap viel. Ze floste zorgvuldig haar tanden en dumpte het touwtje in de daarvoor bestemde minicontainer naast haar bed. Ze trok tenslotte het zwarte elastiek uit haar paardenstaart haar en schoof hem over de knop van haar bed. Zo zou ze hem niet hoeven te zoeken morgenochtend.
 

 
Toen ze eindelijk lag strekte ze haar arm uit naar het lampje om hem uit te doen maar juist op dat moment kreeg ze een vreemd gevoel van binnen. Alsof er iets stond te gebeuren. Het gevoel was zo heftig dat haar buik ervan begon te krampen. Ze trok haar arm terug en besloot dat het lampje aan te laten ...
 
(Beginnetje futuristische roman)

Zomaar een idee
Yep, soms heb ik zomaar zin om te schrijven. Zomaar een idee. Zomaar een begin. Maar na een week lees ik het nog eens. Dan denk ik: nee hoor, dat is niets.

• Wat denk jij over boeken die in de toekomst afspelen?
• Weet je nu al wat voor iemand Isa (van hierboven) is?
• Welk boek heb je als laatste gelezen

En het geluid lekker hard!

Vanmorgen weer een stukje geschreven aan mijn verhaal, hoewel ik er niets zo'n zin in had. Ik moest een trein-scène schrijven. Daar zat ik echt tegenaan te hikken omdat ik niet weet hoe dat gaat: met de trein reizen. Als kind ging ik geregeld met mijn ouders naar Rotterdam met de trein. Ook naar Zeeland, naar onze vroegere buren. Later haalde mijn vader zijn rijbewijs en gingen we altijd met de auto. Als tiener ging ik met de bus naar school. de trein is onbekend voor mij.

Filmpjes gekeken
Dus heb ik wat dingetjes gevraagd aan mijn zoon en aan mijn man. Hoe gaat dat met het pasje. Koop je dan helemaal geen kaartje meer zoals vroeger? Ik heb geen zin om zelf een keer met de trein te reizen. Kost zoveel tijd. Daarom keek ik filmpjes vanmorgen. Van treinen. Geluid lekker hard ...



Trein-scène gelukt
Het is gelukt. Mijn treinscène is geschreven. Het neemt niet zo'n dominante plek in. Maar het moest gebeuren. Juist zulke simpele stukjes zijn voor mij grote hobbels. Raar is dat. Nu kan ik weer genieten van het-verder-schrijven.

Nemen jullie vaak de trein? Hoe ervaar je dat?

Vijf jaar bloggen en open einde of niet

Op 23 januari 2010 begon ik deze blog. En nu is het al weer vijf jaar geleden. Grappig dat ik het zo lang heb volgehouden en dat jullie zijn gebleven. Inmiddels heb ik drie boeken uitgeven tijdens het bestaan van mijn blog.

Meer plezier
De afgelopen tijd schiet ik lekker op met het boek. Ik krijg er meer plezier in en vind het leuk om naar het einde toe te schrijven. Er gaat nog iets onverwachts gebeuren. En ik moet een paar verhaallijnen afwikkelen. Misschien krijgt mijn boek een open eind. Maar daar ben ik nog niet zeker van.

Open einde
Ik las ergens over open einde dat ik mijn verhaal als een weg kunt zien, om je personage naar een kruispunt te leiden. Op die weg geef ik mijn personage alles wat hij of zij nodig heeft om die weg te kunnen gaan: gevoelen, dingen die hij of zij beleeft, gedachten, ontmoetingen. Ik laat hem/haar tenslotte op het kruispunt - met alle informatie - zelf beslissen welke kant hij opgaat.

Ik houd niet van een los einde. (Niet van zo'n eind dat je teveel in moet vullen om je blij te voelen) Maar een beetje open vind ik wel leuk. Jij?

Hoe lang moet een boek zijn?

Dank jullie wel voor alle reacties op mijn laatste blog! Ik kom nog bij jullie langs deze week, om te kijken of er bij jullie iets te lezen valt. Bij sommige ben ik al langs geweest onder mijn pseudo Jedidja ;-)

In mijn schrijfkamer

Vandaag heb ik weer fijn geschreven. Op mijn schrijfkamer, waar ik nauwelijks internet heb, zodat ik niet in de verleiding kom om iets anders te doen. Het lukte aardig. Met een grote mok koffie en vooral rust aan mijn hoofd voelt het schrijven heel anders aan, dan in de kerstvakantie. Ik heb nu ongeveer 27.000 woorden voor Kijk niet naar de rommel. Dat vind ik al een heleboel. Ik ben nu echt bijna op het moment dat het helemaal mis gaat bij mijn hoofdpersoon.

Hoe lang moet een boek zijn?

Zaterdag leende ik bij de bibliotheek een heel interessant boek: De schrijfbijbel ( Dit boek is helaas niet meer leverbaar). In dat boek schrijven de beste redacteuren van Nederland over het schrijven van een goed boek. Op de achterflap staat: "Dé handleiding voor iedereen die een boek wil schrijven." En weet je wat ik in dit boek las wat betreft de lengte van een boek? Ik citeer:

In het algemeen houdt ik een voor een boek een omvang aan van zo'n 80.000 woorden. Ik vraag schrijvers om naar dat aantal toe te werken. Dit is ingegeven door commerciële motieven. Met dit aantal krijg je een gedrukt boek van een lekker omvang, rond de 300 pagina's, waar je toch een redelijke prijs voor kunt vragen. Ook heb je de ruimte om verhaal en personages uitgebreid tot leven te komen. Dit is uiteraard een gemiddelde.  citaat: Hedda Sanders.

Zoveel woorden voor een boek. Ik ben er met mijn beide historische romans niet aan gekomen. Misschien ooit. Ik denk dat ik met mijn nieuwe boek de 50.000 wel ga halen.

Positieve feedback

Vandaag heeft mijn dochter weer stukje in mijn manuscript gelezen. En dit keer kreeg ik positieve feedback. Daar ben ik zo blij! Ik weet niet of je zelf schrijft, maar soms is het echt goed om je werk even in de handen van iemand anders te geven. Om te kijken of het goed overkomt.

Ik ben benieuwd of jullie bepaalde doelen hebben voor 2015.

Die van mij is: Kijk niet naar de rommel afschrijven!

Winterslaap en decembergroet

Hallo. Misschien dacht je dat ik een winterslaap hield ... en dat is denk ik ook wel een beetje zo. Mijn schrijfwerk staat een op een laag pitje. Ik schrijf wel maar dan vaak op ongeplande momenten.

Ik hoop ...
Opnieuw ergens een ontsteking in mijn kaak. En ik kreeg een nieuwe kuur gekregen. Waarschijnlijk word ik doorverwezen naar een endodotoloog. Ter geruststelling: ik heb weinig pijn maar wel een irritant drukgevoel en minder energie. En ja, ik heb in verband met cystes meerdere operaties gehad aan mijn kaak en hoop dat het inderdaad alleen maar een ontsteking is.

Bedankt!
Bedankt dat jullie mijn blog kwamen lezen dit jaar! Dat vond ik erg leuk! Ik hoop in de toekomst ook weer trouw bij jullie te lezen; onder mijn eigen naar of onder mijn pseudo.

Fijne kerstdagen en God zegene jullie allemaal!

Contactlens-scène en gesprek aan tafel

Oké, oké, vanmiddag heb ik alle deuren boven gesopt en één van de slaapkamers een heel goede beurt gegeven. Maar vanmorgen schreef ik aan mijn verhaal over Noa. En het lukte bijzonder goed. In één morgen schreef ik bijna twee hoofdstukken. Dat is me niet vaak overkomen. Ik ben helemaal verbaasd en blij.

 

Contactlens scène
Dankzij een paar youtube filmpjes heb ik nu een leuke lens-inzet scène beschreven. Erg handig als je zo'n filmpje aan hebt terwijl je schrijft. Ik hoorde allerlei kreten van iemand die voor het eerst een lens in probeerde te krijgen. Op die manier kreeg ik echt plezier in wat ik schreef.

Gesprek aan tafel
Verder moest er een gesprek ontstaan tussen moeder en dochter terwijl ze pizza zaten te eten. Voor mij heel spannend omdat geheimen  geheim moesten  blijven in (nog even). Dochter mocht de moeder dus niet zover krijgen dat ze dingen uit het verleden zou vertellen.

Hoe gaat het met jullie, je werk of je hobby?

Bron foto

Als ik fitness ...

Deze week ben ik lekker opgeschoten met mijn boek. Bijna twee hoofdstukken verder. Mijn hoofdpersoon is inmiddels goed opgeknapt van haar griepje. Maar de tijdsdruk wordt nu erg hoog. Noa, zo heet ze, heeft nog maar ruim een week om te voorkomen dat er iets ergs gaat gebeuren. En ze weet het. Ze voelt het. Ik voer de druk langzaam op.

Tijdsdruk
Ik vind het leuk om tijdsdruk te gebruiken in een verhaal. Wil je daar zelf mee oefenen, volg dan deze link. (deel 5)

Tijdens fitness
Het gekke is dat leuke ideeën en briljante wendingen in het verhaal vaak ontstaan als ik iets anders doe dan schrijven. Tijdens fitness bijvoorbeeld. Of als ik aan het huis stofzuig.

Hoe gaat het met jullie?
Ik ben benieuwd hoe het met jullie is. Hoe gaat het met het schrijven van boeken, verhalen, blogs? Met jullie zelf? Hebben jullie al gauw vakantie? Heb je nog nieuwe boeken gelezen. Of heb jij het te druk om tussendoor te ontspannen?

Noa of mooie May?

Als ik het even niet zie zitten met Noa, de hoofpersoon uit Kijk niet naar de rommel, vertrek ik gewoon naar de vroege middeleeuwen. Ik heb het daar goed naar mijn zin. Mijn hoofdpersoon gaat met mij op de loop en ontwikkelt haar eigen karakter. Mooie May, het dienstmeisje van Cunera.

Eiland
Ik fantaseer over het eiland waar ze vandaag komt. Wat zou ik Orkney (Schotland) graag eens met mijn eigen ogen zien! Ik lees over de flora en fauna. Ik verzamel informatie in het Engels en in het Nederlands. Inmiddels heb ik zoveel informatie dat ik het moeilijk vind om keuzes te maken. Ik doe een schrijfpoging, gewoon voor de lol. Ik schrap. Ik schrijf opnieuw.

Bron

Noa of mooie May
In mijn hoofd is dit verhaal, over mooie May, al af. Ik weet de verhaallijn. May's geheim, haar worsteling, de plotpoints. Misschien zit er ook een ontmoeting met Senta in!  Het voelt als een spagaat soms: Noa of mooi May. Wie is sterker? Wat trekt meer?

Steeds keer ik weer terug naar Noa. Omdat ik daar een tijd voor heb staan. Omdat het boek volgend jaar uit kan komen, als ik doorzet. Omdat mijn dochter het leuk vindt. Omdat ...

Maar mooie May dan?