Wat wol en vogeltjes met mijn schrijfproces te maken hebben

Vorige week kwam mijn wol binnen. Geen echt bolletje, maar gekaarde schapenwol. Zacht en roomwit met een papiertje eromheen: Gekaarde* wol, Swifter schaap, 20 gram.

Kijk hoe leuk! 

De wol kocht ik omdat ik deze grappige vogeltjes wil proberen na te maken. Die vogeltjes kwamen trouwens ook al via Vinted naar me toe. Helemaal uit Duitsland.

Of het gaat lukken, weet ik nog niet. Ik heb nog nooit zo’n vogeltje gemaakt. Misschien lijkt mijn eerste poging niet meer dan verdwaald plukje schapenwol met oogjes. Maar dat geeft niet. Ik weet niet eens of dit de juiste wol is voor mijn projectje

Voor mij hoort dit ook bij schrijven.

Soms moet je niet alleen over iemand nadenken. Soms moet je even doen wat diegene doet. Iets in je handen hebben. Voelen hoeveel geduld ervoor nodig is. Ontdekken wat ik vanachter mijn laptop niet had kunnen verzinnen.

🐑 Weet jij meer van wol, kaarden of vilten? Ik lees graag je tips in de reacties.

---

* Gekaarde wol is wol die alvast een beetje netjes is gemaakt. Uitgekamd en zacht genoeg om er iets van te vormen. Zoals vogeltjes. Tenminste, dat is het plan.

Terug in mijn schrijfwereld

Ik heb in de loop der jaren ontzettend veel gelezen over schrijven. Cursussen gedaan, mapjes vol aantekeningen gemaakt, lijstjes bijgehouden over spanningsbogen, personages, dialogen en weet ik veel wat nog meer.

Vorige week zocht ik nog naar een leuke schrijfcursus, maar ik merkte gelijk: eigenlijk heb ik er geen zin in. Komt dat door mijn leeftijd? Ik denk het niet hoor. Ik heb wel zin in een schrijfcursus maar niet in het gedoe met "insturen, feedback krijgen". Ik wil vooral kennis opdoen.

Wat ik nu veel leuker vind, is gewoon weer rondneuzen op Schrijven Online. Eigenlijk is dat misschien óók een schrijfcursus. Alleen losser. 

Ondertussen ben ik bezig met iets wat ik altijd doe als een nieuw verhaal ontstaat: zoeken naar een plaatje van mijn hoofdpersoon. Ik ben heel visueel ingesteld. Als ik iemand een beetje kan zien, komt het schrijven vaak vanzelf meer tot leven. Dus heb ik een nieuw bord op Pinterest aangemaakt.

En vanmorgen rondde ik karakterbeschrijving afgerond. ✏️
Happy mee.

Nieuw boekproject: Troostvogels voor Elin

De afgelopen dagen ben ik vooral aan het brainstormen voor een nieuw boekproject. Niet eens echt schrijven nog... meer zoeken, schuiven, notities maken en langzaam ontdekken wie mijn hoofdpersonen eigenlijk zijn. 

Vroeger interviewde ik mijn hoofdpersonen altijd. Dat ben ik nu weer aan het doen. 

Daardoor weet ik:

• wat Judith in haar jaszak bewaart,

• hoe Elin reageert als ze boos is,

• welke dingen ze expres niet zegt,

• en waarom Judith overal draadjes en halve vogeltjes laat slingeren.

Het grappige is dat bij mij een verhaal pas echt begint te leven zodra mijn personages onverwachte antwoorden gaan geven op de vragen die ik stel. Dan worden het langzaam echte mensen.

___

✏️ Benieuwd hoe ik mijn hoofdpersonen interview terwijl een verhaal ontstaat? Lees dan ook deze eerdere blog hierover: Je bent verliefd

Extra: Een personage interviewen