21 nov 2026

Vlinders voor Demi! 🦋

Ik ging naar de kringloop en kwam thuis met vier vlinders. Drie om aan de muur te hangen en eentje om op te spelden. En dat speldje is nog bijzonder ook! Na wat speurwerk bleek het een echt vintage exemplaartje te zijn. Zo leuk! 

Kleurrijke vintage vlinderbroche met blauwe, groene en gele vleugels op een houten vensterbank, met een prachtige zonsondergang op de achtergrond.

En dat speldje is nog bijzonder ook! Na wat speurwerk bleek het een echt vintage exemplaar te zijn. Zo leuk! 

Super-oud manuscript

Waarom ben ik nou zo blij met die vlinders? Omdat ik een oud manuscript uit de ouwe doos heb gehaald. Demi's dikke papa, een kinderboek dat ik in 2010 schreef. Vlinders spelen daarin een grote rol. Het was zo goed als af maar ik stuurde het nooit naar de uitgever.

16 jaar later ga ik opnieuw met Demi aan de slag. Er moet nog van alles gebeuren. Schrappen, aanvullen, herschrijven. Die kringloopvlinders maken het alleen maar leuker voor me.

Roze vlinderdecoratie met paarse vleugelranden, fijne veren en zwarte stipjes, hangend tegen een warme houten achtergrond met kleine kerstballetjes.

Nòg wat kringloopgeluk

En het bleef niet bij vlinders, hoor! Ik kocht ook nog elf bollen wol om een trui te breien, een stapeltje oude Landleven-tijdschriften, mini-kerstballetjes, briefpapier, een sjaal, een boekje om te lezen en een borduurwerkje om te verkopen. En dat allemaal van verjaardagsgeld dat ik nog van vorig jaar in mijn portemonnee had zitten. 

Ik kwam helemaal blij thuis!

🦋Wat is jouw lievelingsvlinder en waarom?

16 nov 2026

Nieuwe planning, oud manuscript

Maandag 16 november 2026

Na de vakantie ben ik vanmorgen begonnen met een nieuwe planning. Ik las ergens dat een mens maar zo'n vier uur per dag écht geconcentreerd kan werken en dat die uren meestal 's-ochtend zijn.* Laat ik nou altijd proberen om 's middags of zelfs 's avonds te schrijven!

Zaterdag, toen ik mijn weekplanning maakte heb ik alles omgegooid. Of het gaat werken? Geen idee. Ik voel onzeker... maar hé, wie niet waagt die niet wint toch?

Na het opruimen van wat rommeltjes en het schoonmaken van de wc (huishouden laat nooit helemaal wegplannen) ging ik naar boven. 

Schrijftijd!

Eerst moest ik mijn manuscript terugvinden. Begin okotober had ik het document voor het laatst geopend. Wat voor naam gaf ik het? Had ik het in een speciaal mapje opgeslagen? Bij Downloads? Of bij Documenten? Waar is-ie nou? Ik gaf de moed bijna op. Dan ga ik wel wat anders doen, dacht ik.

Gelukkig, gelukkig, gelukkig. Tòch gevonden!

Ik las terug wat ik geschreven had, veranderde wat zinnen en voegde nieuwe stukken toe. En voor ik het wist, was ik alweer een heel eind in mijn tweede hoofdstuk.

Om half 11 vond ik het welletjes. Dan drinken mijn man en ik meestal samen koffie en pauzes zijn voor mij echt belangrijk. Slow down brein… ik kan geen hyperfocus gebruiken nu.

Inmiddels zit ik weer boven. De koffie was lekker, onze pauze goed & zoet ... met koek. En nee, ik ga nu niet verder met mijn verhaal. Van negen tot half elf was prima. Ik schrijf alleen dit blogje nog. En ik krabbel op een blaadje waar ik gebleven ben, zodat ik dat de volgende keer nog weet. Want ik merk dat mijn ADHD me behoorlijk parten speelt als ik dingen terug moet vinden. En ik heb geen zin om de volgende keer weer mijn halve computer door te spitten.

Kijk mij eens verstandig doen: nieuwe planning én op tijd gestopt! Of mijn nieuwe planning gaat werken hoor je nog.

Fijne week! En ik hou van reacties
Wanneer lukt het concentreren jou het best?

---

Blog jij ook? Deel je post dan op de Huisvlijt Linkparty van Nicole 

* Over het verband tussen geconcentreerd werken en rust: Rest: Why You Get More Done When You Work Less

14 okt 2026

Vijftien minuten schrijfplezier

Ik klom vanmorgen twee trappen omhoog naar mijn schrijfkamer. Heb ik veel letters op papier gezet? Nou, nee. Een paar zinnen. Maar wat voelde dat goed!


Na een kwartiertje ging ik weer naar beneden. Met een kop koffie zocht ik een plekje in het zonnetje. Zonder telefoon, zonder boek. Gewoon lekker zitten in het zonnetje. Ik keek omhoog naar de eik. Zijn bladeren kleuren nog niet, maar ik zie hoe oud ze geworden zijn. Nog even...

Bonus: twee ideeën voor mijn schrijfwerk tijdens het niksen in de tuinstoel.

Inmiddels is de dag al weer bijna voorbij. Voordat ik ze vergeet, ga ik die twee ideeën nu opschrijven.

Wat kan een mens toch blij worden van een kwartiertje schrijven.