Wat een eigenwijs personage met mijn planning doet

Denk je dat je netjes een verhaal aan het uitdenken bent, blijkt het verhaal zelf iets anders van plan te zijn.

Ik had bedacht wie belangrijk was, waar de nadruk zou liggen en welke lijn ik ongeveer wilde volgen. Totdat één personage naar voren stapte en besliste dat zij het voor het zeggen had.

Dat is tegelijk irritant en leuk. Irritant, omdat mijn aantekeningen ineens niet meer kloppen. Leuk, omdat het verhaal een soort opfrisser krijgt.

Vandaag was ik dus een uurtje aan het schuiven, schrappen en luisteren naar wat dit persoontje te vertellen had. Laat ik me door haar overhalen? Wordt zij het dan toch? Misschien wel. Ze sleept meteen het hele verhaal mee: jongere lezers, andere toon, ander tempo, minder uitleg. 

Daar gaat mijn keurig uitgestippelde eerste planning.
Gezellig hoor 

😊

---

Ik doe mee met Nicoles Linkparty

Wat wol en vogeltjes met mijn schrijfproces te maken hebben

Vorige week kwam mijn wol binnen. Geen echt bolletje, maar gekaarde schapenwol. Zacht en roomwit met een papiertje eromheen: Gekaarde* wol, Swifter schaap, 20 gram.

Kijk hoe leuk! 

De wol kocht ik omdat ik deze grappige vogeltjes wil proberen na te maken. Die vogeltjes kwamen trouwens ook al via Vinted naar me toe. Helemaal uit Duitsland.

Of het gaat lukken, weet ik nog niet. Ik heb nog nooit zo’n vogeltje gemaakt. Misschien lijkt mijn eerste poging niet meer dan verdwaald plukje schapenwol met oogjes. Maar dat geeft niet. Ik weet niet eens of dit de juiste wol is voor mijn projectje

Voor mij hoort dit ook bij schrijven.

Soms moet je niet alleen over iemand nadenken. Soms moet je even doen wat diegene doet. Iets in je handen hebben. Voelen hoeveel geduld ervoor nodig is. Ontdekken wat ik vanachter mijn laptop niet had kunnen verzinnen.

🐑 Weet jij meer van wol, kaarden of vilten? Ik lees graag je tips in de reacties.

---

* Gekaarde wol is wol die alvast een beetje netjes is gemaakt. Uitgekamd en zacht genoeg om er iets van te vormen. Zoals vogeltjes. Tenminste, dat is het plan.

Terug in mijn schrijfwereld

Ik heb in de loop der jaren ontzettend veel gelezen over schrijven. Cursussen gedaan, mapjes vol aantekeningen gemaakt, lijstjes bijgehouden over spanningsbogen, personages, dialogen en weet ik veel wat nog meer.

Vorige week zocht ik nog naar een leuke schrijfcursus, maar ik merkte gelijk: eigenlijk heb ik er geen zin in. Komt dat door mijn leeftijd? Ik denk het niet hoor. Ik heb wel zin in een schrijfcursus maar niet in het gedoe met "insturen, feedback krijgen". Ik wil vooral kennis opdoen.

Wat ik nu veel leuker vind, is gewoon weer rondneuzen op Schrijven Online. Eigenlijk is dat misschien óók een schrijfcursus. Alleen losser. 

Ondertussen ben ik bezig met iets wat ik altijd doe als een nieuw verhaal ontstaat: zoeken naar een plaatje van mijn hoofdpersoon. Ik ben heel visueel ingesteld. Als ik iemand een beetje kan zien, komt het schrijven vaak vanzelf meer tot leven. Dus heb ik een nieuw bord op Pinterest aangemaakt.

En vanmorgen rondde ik karakterbeschrijving afgerond. ✏️
Happy mee.