Soms is er geen mooie slotzin

Heb ik te weinig schijfruimte in mijn brein, of gewoon te weinig schrijfruimte?

Ik denk dat mijn hoofd momenteel vooral aangeeft: opslag bijna vol.

Met de laatste van onze ouders in het hospice voelt alles net even anders. Het is niet eens dat ik in deze tijd zoveel doe. Het is vooral dat mijn hoofd met andere dingen bezig is: wachten, meeleven op de achtergrond, mijn man steunen (het is zijn moeder), herinneringen die langskomen, enzovoorts.

Daardoor is echt schrijven een flinke hobbel.
Mijn verhaal moet maar even wachten.

Wat nog wel lukt, is klein bloggen. Over een bloem langs het pad. Over rode lucht vanuit mijn schrijfkamer. Dus ik noteer ik hier voor mezelf dat mijn “echte” schrijfwerk voorlopig stilligt.

Ik zocht nog een lichtvoetige quote die bij dit stukje paste, maar ik vond er geen. Nou ja, geeft niks. Soms is er geen mooie slotzin. 

Wat een eigenwijs personage met mijn planning doet

Denk je dat je netjes een verhaal aan het uitdenken bent, blijkt het verhaal zelf iets anders van plan te zijn.

Ik had bedacht wie belangrijk was, waar de nadruk zou liggen en welke lijn ik ongeveer wilde volgen. Totdat één personage naar voren stapte en besliste dat zij het voor het zeggen had.

Dat is tegelijk irritant en leuk. Irritant, omdat mijn aantekeningen ineens niet meer kloppen. Leuk, omdat het verhaal een soort opfrisser krijgt.

Vandaag was ik dus een uurtje aan het schuiven, schrappen en luisteren naar wat dit persoontje te vertellen had. Laat ik me door haar overhalen? Wordt zij het dan toch? Misschien wel. Ze sleept meteen het hele verhaal mee: jongere lezers, andere toon, ander tempo, minder uitleg. 

Daar gaat mijn keurig uitgestippelde eerste planning.
Gezellig hoor 

😊

---

Ik doe mee met Nicoles Linkparty

Wat wol en vogeltjes met mijn schrijfproces te maken hebben

Vorige week kwam mijn wol binnen. Geen echt bolletje, maar gekaarde schapenwol. Zacht en roomwit met een papiertje eromheen: Gekaarde* wol, Swifter schaap, 20 gram.

Kijk hoe leuk! 

De wol kocht ik omdat ik deze grappige vogeltjes wil proberen na te maken. Die vogeltjes kwamen trouwens ook al via Vinted naar me toe. Helemaal uit Duitsland.

Of het gaat lukken, weet ik nog niet. Ik heb nog nooit zo’n vogeltje gemaakt. Misschien lijkt mijn eerste poging niet meer dan verdwaald plukje schapenwol met oogjes. Maar dat geeft niet. Ik weet niet eens of dit de juiste wol is voor mijn projectje

Voor mij hoort dit ook bij schrijven.

Soms moet je niet alleen over iemand nadenken. Soms moet je even doen wat diegene doet. Iets in je handen hebben. Voelen hoeveel geduld ervoor nodig is. Ontdekken wat ik vanachter mijn laptop niet had kunnen verzinnen.

🐑 Weet jij meer van wol, kaarden of vilten? Ik lees graag je tips in de reacties.

---

* Gekaarde wol is wol die alvast een beetje netjes is gemaakt. Uitgekamd en zacht genoeg om er iets van te vormen. Zoals vogeltjes. Tenminste, dat is het plan.