Terug in mijn schrijfwereld

Ik heb in de loop der jaren ontzettend veel gelezen over schrijven. Cursussen gedaan, mapjes vol aantekeningen gemaakt, lijstjes bijgehouden over spanningsbogen, personages, dialogen en weet ik veel wat nog meer.

Vorige week zocht ik nog naar een leuke schrijfcursus, maar ik merkte gelijk: eigenlijk heb ik er geen zin in. Komt dat door mijn leeftijd? Ik denk het niet hoor. Ik heb wel zin in een schrijfcursus maar niet in het gedoe met "insturen, feedback krijgen". Ik wil vooral kennis opdoen.

Wat ik nu veel leuker vind, is gewoon weer rondneuzen op Schrijven Online. Eigenlijk is dat misschien óók een schrijfcursus. Alleen losser. 

Ondertussen ben ik bezig met iets wat ik altijd doe als een nieuw verhaal ontstaat: zoeken naar een plaatje van mijn hoofdpersoon. Ik ben heel visueel ingesteld. Als ik iemand een beetje kan zien, komt het schrijven vaak vanzelf meer tot leven. Dus heb ik een nieuw bord op Pinterest aangemaakt.

En vanmorgen rondde ik karakterbeschrijving afgerond. ✏️
Happy mee.

Nieuw boekproject: Troostvogels voor Elin

De afgelopen dagen ben ik vooral aan het brainstormen voor een nieuw boekproject. Niet eens echt schrijven nog... meer zoeken, schuiven, notities maken en langzaam ontdekken wie mijn hoofdpersonen eigenlijk zijn. 

Vroeger interviewde ik mijn hoofdpersonen altijd. Dat ben ik nu weer aan het doen. 

Daardoor weet ik:

• wat Judith in haar jaszak bewaart,

• hoe Elin reageert als ze boos is,

• welke dingen ze expres niet zegt,

• en waarom Judith overal draadjes en halve vogeltjes laat slingeren.

Het grappige is dat bij mij een verhaal pas echt begint te leven zodra mijn personages onverwachte antwoorden gaan geven op de vragen die ik stel. Dan worden het langzaam echte mensen.

___

✏️ Benieuwd hoe ik mijn hoofdpersonen interview terwijl een verhaal ontstaat? Lees dan ook deze eerdere blog hierover: Je bent verliefd

Extra: Een personage interviewen

De deur zachtjes dichtdoen (met link)

De afgelopen periode schreef ik hier over het boek dat er uiteindelijk niet kwam.

Inmiddels heeft dat materiaal een eigen plek gekregen. Op mijn nieuwe blog deel ik stap voor stap herinneringen, fragmenten, oude teksten en onderzoek rond mijn leven binnen en buiten de Gereformeerde Gemeenten.

Daarom rond ik dit onderwerp hier af.

Mijn schrijfblog mag weer ruimte krijgen voor nieuw werk.

Wie mijn nieuwe blog wil lezen, kan het beste beginnen bij de de eerste post op mijn nieuwe blog. Daar vertel ik meer over deze nieuwe plek en over de losse stukken die ik daar verzamel.

De eerste post vind je via deze link: GerGem-meisje