Wat is iets kleins waar ik blij van word?

Ik ben een paar dagen op de Veluwe. Mijn gewone schrijfwerk ligt al een tijdje stil. Ik heb er geen zin in. 

Maar helemaal zonder verhalen ben ik ook weer niet.

Ik maak voor mezelf een klein prentenboekje over Stip. De plaatjes zitten al zo lang in mijn hoofd. Ik denk namelijk in beelden. En door steeds betere prompts te schrijven, probeer ik ze met AI zo te maken als ik ze voor me zie. De tekstjes schrijf ik zelf. Die zijn superkort.

Het is gewoon iets kleins waar ik vblij van word. Stip krijgt op dit moment meer voor elkaar dan al mijn serieuze schrijfplannen bij elkaar.

Ik vind het echt heel leuk om ermee bezig te zijn.

Soms is er geen mooie slotzin

Heb ik te weinig schijfruimte in mijn brein, of gewoon te weinig schrijfruimte?

Ik denk dat mijn hoofd momenteel vooral aangeeft: opslag bijna vol.

Met de laatste van onze ouders in het hospice voelt alles net even anders. Het is niet eens dat ik in deze tijd zoveel doe. Het is vooral dat mijn hoofd met andere dingen bezig is: wachten, meeleven op de achtergrond, mijn man steunen (het is zijn moeder), herinneringen die langskomen, enzovoorts.

Daardoor is echt schrijven een flinke hobbel.
Mijn verhaal moet maar even wachten.

Wat nog wel lukt, is klein bloggen. Over een bloem langs het pad. Over rode lucht vanuit mijn schrijfkamer. Dus ik noteer ik hier voor mezelf dat mijn “echte” schrijfwerk voorlopig stilligt.

Ik zocht nog een lichtvoetige quote die bij dit stukje paste, maar ik vond er geen. Nou ja, geeft niks. Soms is er geen mooie slotzin. 

Wat een eigenwijs personage met mijn planning doet

Denk je dat je netjes een verhaal aan het uitdenken bent, blijkt het verhaal zelf iets anders van plan te zijn.

Ik had bedacht wie belangrijk was, waar de nadruk zou liggen en welke lijn ik ongeveer wilde volgen. Totdat één personage naar voren stapte en besliste dat zij het voor het zeggen had.

Dat is tegelijk irritant en leuk. Irritant, omdat mijn aantekeningen ineens niet meer kloppen. Leuk, omdat het verhaal een soort opfrisser krijgt.

Vandaag was ik dus een uurtje aan het schuiven, schrappen en luisteren naar wat dit persoontje te vertellen had. Laat ik me door haar overhalen? Wordt zij het dan toch? Misschien wel. Ze sleept meteen het hele verhaal mee: jongere lezers, andere toon, ander tempo, minder uitleg. 

Daar gaat mijn keurig uitgestippelde eerste planning.
Gezellig hoor 

😊

---

Ik doe mee met Nicoles Linkparty