20 mei 2024

Wat neem ik mee uit 1986?

Rustmomentje

Ik plak het ene na het andere diamantje op de bloem voor mijn neus. Wat wordt het mooi. Janneke Brinkman heeft een passie voor botanisch aquarelleren en ik houd ervan. Vorige week gaf mijn man me twee diamondpaintings en ik begon aan de blauwe. 

πŸ’œπŸ’™ Hup, weer een steentje gelegd en nog één

Terug naar 1986

Terwijl ik bezig ben, denk ik na over de jaren tachtig. Via mijn dagboeken ben ik nu aangekomen bij het jaar van Tsjernobyl. Er ontplofte een Russische kerncentrale en de Sovjet-Unie verzuimde in eerste instantie om dit ongeluk te melden aan de Europese landen. Pas na twee dagen wisten we het.

 Paniek en Voorzorgsmaatregelen

Daarna sloeg de paniek toe. De stralingsdoses bleken laag te zijn, maar ik herinner me dat we geen verse bladgroenten mochten eten. Ik was ook serieus bang dat het radioactieve deeltjes zou bevatten; de bladspinazie van mijn moeder verdween linea recta in de vuilnisbak. En die arme Kootwijkerbroekse koeien moesten weer de stal in want er kwam een graasverbod.

 Onrust en Vragen

Ik herinner me het gevoel van onrust. Wat zou er gebeuren als je dingen at die besmet waren? En ook: zou mijn zus nu wel een gezond kindje krijgen? 


Wat neem ik mee?

Mijn brein blijft bezig terwijl ik aan het diamondpainten ben, maar het voelt niet chaotisch aan. Ik denk juist dat het me helpt om te sorteren wat ik wil delen in mijn refo columns en wat niet. Zou Tsjernobyl iets toevoegen aan mijn verhaal? Wat neem ik mee uit 1986?


Nadenken over wat was

Ik werk nog even verder. Misschien krijg ik dit schilderij vandaag af, anders morgen. Er is geen haast bij.

We zouden allemaal minder haast moeten hebben, zodat we tijd overhouden om een diamondpainting te maken en na te denken over wat was, wat is en wat komen zal

🌍⚛️ Wat weet jij (nog) over de ramp in Tsjernobyl?

15 mei 2024

Reformatorische Roots: Preekmemories (1)

"Het gaat toch wel goed met jou?" vroeg mijn man toen hij het boek [1] op de tafel zag liggen. Ik lachte een beetje en antwoordde snel: "Ja hoor, ik heb het gewoon nodig voor mijn onderzoek."

"Onze dierbare (oud)vaders wilden ons door hun geschriften naar de Schriften leiden, maar we gebruiken hun werken om weg te blijven van de Schriften. Desalniettemin is de Schrift alleen onze wijngaard waarin we allemaal moeten werken en zwoegen." Maarten Luther


Leven als stratenmakers?
Ik kocht deze prekenbundel omdat er stukjes in staan van een paar dominees die ik als kind hoorde. Ik herinner me slechts één ding van dominee W. en dat is dat hij zei dat God kinderen net als stratenmakers waren. Ze leefden vooruit, maar werkten achteruit, en dat beeld fascineerde me. Ik ben nog steeds op zoek naar de juiste versie van het citaat.

Naar aanleiding van Francs reactie: Het leven wordt achterstevoren begrepen, maar moet voorwaarts geleefd worden. SΓΆren Kierkegaard, Deens filosoof 1813-1855.

De taal uit mijn jeugd
Nu lees ik de preek die ik als kind hoorde. In het begin vind ik het mooi, maar na een paar bladzijden knijp ik mijn ogen dicht en denk: o... wat erg. Het gaat over de wegen van Gods volk (de wedergeborenen) en vanuit daar wordt er naar God gekeken. "Weet u waar God op aan werkt in de bekering? God werkt in de allereerste plaats niet aan uw behoud, maar aan Zijn behoud. God moet aan Zijn eer komen."

Dit is de geestelijke taal waarin ik ben grootgebracht, en ik voel opnieuw een soort van moeheid in mijn lijf. Opgesloten zitten, niet weg kunnen komen.

πŸ˜“ Mijn buik doet er pijn van. 


Die zwart zijn

Daarom zouden we zeggen, jongens en meisjes, jongelingen en jongedochters, ga er maar eens om vragen. Het is de moeite waard. Je hebt zo’n kort reisje. Het kan elk ogenblik het einde zijn. En nu roept Hij nog van de hemel. En Hij roept niet de mooisten, maar de slechtsen, Hij roept die zwart [2] zijn... Als u dat nu maar kan worden. Het is genade als u daar komt. Ach, de Heere mocht de wonderen van Zijn genade aan u en in u willen verheerlijken. 

Ik herinner, ik onderzoek
Als ik terugdenk aan mijn jeugd, voel ik me dubbel. Ik herinner me de dagdromen in de kerk en mijn toenemende betrokkenheid bij dingen die God verbood. Ik betreur het dat de dominee niet openlijk mensen uitnodigde om tot Jezus te komen om verlost te worden van hun zonden. Er was geen persoonlijke uitnodiging, het ontbrak aan de beloftes van Gods trouw en Zijn liefde voor degenen die tot Hem zouden komen; dat Hij ze nooit weg zou sturen.

Zou ik eerder tot geloof gekomen zijn als...
Zou ik eerder tot geloof zijn gekomen, als er wel zo'n uitnodiging was geweest in de prediking Misschien dan... maar ik had ten diepste geen interesse.  

πŸ’™ En toch: ik hou van deze dominee uit mijn jeugd; hij is mijn oudere broeder in Christus. 

Ik vind het heel erg voor je
Nu kijk ik met medelijden naar het meisje van toen. Ik neem haar bij de hand en zeg dat ik het heel erg voor haar vind, dat ze Gods stem niet hoorde in de kerk. Ik laat haar zien dat het echt zo was: dat de preken gericht waren op de beleving van Gods volk in plaats van op het Evangelie van Jezus Christus. En ik wijs haar ook op het een wonder dat ze daar, in die kerk, toch tot de Heere Jezus vluchtte en dat Hij haar redde van de dood. Ik hoefde me niet op te poetsen voor God. Hij kwam, Hij zag en overwon mijn hart met Zijn liefde. 

Ik sluit het prekenboek. Dit is voor nu genoeg.

* ◄ ◊ ► ◄ ◊ ► ◄ ◊ ► ◄ ◊ ► ◄ ◊ ►*

5 mooie zinnen uit deze preek

  • (Gods) genade maakt geen grote mensen, maar genade maakt kleine mensen. Genade maakt niet opgeblazen, maar genade wekt verenedering
  • Weet u welke wapens de Kerk heeft? Het eerste wapen zijn de tranen en het tweede wapen is het gebed. En daarmee gaan ze een heilig geweld doen. Want God kan een wenend mens niet wegsturen maar gaat zich ontfermen over ellendigen.
  • Weet u waar de Kerk zich van beschuldigen moet: Ik praat zo dikwijls als ik zou moeten zwijgen. En ik zwijg zo dikwijls waar ik zou moeten spreken. 
  • Hoor eens wat de dichter zegt:'Hij weet wat maaskel we zijn, gedachtig dat wij stof zijn. Dan moet u niet denken dat u niet met een getrouwe God te doen heeft. U oet niet denken dat u niet met een lieve Borg te doen heeft. En u moet ook niet denken dat u met een onwillige Heilige Geest te doen heeft. 
  • In de wedergeboorte wordt er een overbrekelijke band met Christus gelegd.

[1] In liefelijke weiden

[2] Hij roept die "zwart" zijn: degenen die zichzelf als zwart van binnen zien, door de zonden. Het is geestelijk manier om naar de kleur zwart te kijken.

Bedankt voor het lezen! Alle opmerkingen, ook kritische, zijn welkom. Laat gerust je gedachten achter in de reacties hieronder.

8 mei 2024

Happy Gewone Woensdag

Ik zat op mijn bed om bij te komen van het schoonmaken, toen mijn vriendin me appte:

L: Hey! Schrijf je geen 'dinsdag-huisdagboek' meer? 
Ik: Haha, ik zit net uit te puffen van de bank schoonmaken πŸ˜‰
L: Je moet ook schrijven, geen bank schoonmaken!* πŸ€ͺ

 *iets aangepast



Creatieve Twist 
Speciaal voor Lieneke ga ik mijn best doen om antwoorden te vinden. En voor jou, als je dit leest. De vragen waren oorspronkelijk iets anders maar ik vind het leuk om ze een twist te geven die meer bij mijn schrijfwerk past.

---

⛅ Het weer van week 19
Zon, wolken, en een mix van alles daartussenin. Ik geniet ervan ☁️☀️

✍️ Uitzicht vanaf mijn schrijfplek
Ik zit beneden aan de grote tafel. Normaal zie ik alleen mijn toetsenbord voor me, maar nu kijk ik over het scherm heen. Ik zie mijn planten, een stukje buiten en het kantoor van mijn man. En natuurlijk onze blauwe waslijn! 

⏰ Mijn ideale schrijfmoment
Ik heb geen vast ideaal schrijfmoment. Ik houd van vrijheid. Vroeger plande ik schrijfdagen, maar nu schrijf ik wanneer ik maar zin heb. Doordat ik daarnaast een ander ritme ontwikkel, heb ik meer uren in de dag om te schrijven. 

Soms schrijf ik dus om half 8 al


πŸ’­ Thema's waar ik over nadenk
Mijn orthodox reformatorische jeugd in Kootwijkerbroek

🌟 Hoogtepunt van mijn (schrijf)week
Niet echt "het" hoogtepunt maar wel iets fijns: mijn dochter kwam even en het voelde als moederdag. Of: moeder-dochter dag. Ik genoot

🎧 Muziek tijdens het schrijven
Het liefst niet. Soms, als ik een stukje op mijn instagram Refo Columns zet, plaats ik er orgelmuziek bij uit de kerk waar ik toebehoorde vroeger (zingen op hele noten). 

🧘‍♀️ Ontspanning tussen het schrijven door
De was ophangen natuurlijk!


🍽️ Favoriete schrijfsnack
Wanneer ik gefocust bezig ben heb ik geen trek in snack. 

πŸ“± Apps of tools die mijn schrijfproces ondersteunen
Heeft iemand een aanbeveling?

πŸ“š Boeken die mij als schrijver inspireren
Ik heb twee boeken gekocht:
  1. Memoires schrijven, door Mary Karr. Ze vertelt over haar ervaringen als memorialist en ik vind het leuk dat ze ook haar fouten deelt. Daar leer ik van. Ik deel een citaat uit haar boek aan het einde van mijn blog. 
  2. Memoir Writing for Dummies. Het is niet de laatste druk, waardoor hij fijn wat goedkoper was. Ik houd van "boeken voor Dummies". Deze kreeg ik vanavond en je ziet het boek in de handen van mijn man hieronder.


πŸ“ Schrijfdoelen voor deze week
  • Contact met journalist over het gebruik van namen en feiten
  • Een paar snippets schrijven
  • Onderzoek doen naar een paar dingen 

πŸ’­ Hoe voel ik me
Mijn energietank is snel leeg... Maar ik leer steeds beter hoe ik hiermee om kan gaan en ontdek hoe ik mijn energie beter kan verdelen gedurende de dag. Dankzij een boek dat ik warm aanbeveel: Van stress naar veerkracht

Voor mij is dit boek een soort van persoonlijk vervolgtraject, van de dingen die ik van mijn allergoloog in het ziekenhuis leerde

🧢 Creatieve hobby's naast het schrijven
O, als ik diamondpainting niet had... Tijdens het diamondpainten komt mijn brein tot rust en onstaan de leukste ideetjes. Hieronder zie je de levensboom. Hij is af. Ik deed er toch wel een paar weken over 


πŸ’» Inspirerende schrijfblogs

πŸ™‚ Stemming tijdens het schrijfproces
Ik voel me enorm gefocust als ik schrijf. Daarna heb ik altijd en mentaal dipje. Vaak ga ik dan even diamondpainten of de was vouwen of gewoon even wat opruimen.

πŸ‘’ Inspiratie uit mijn omgeving (kerkhoed)
Mijn zoon vroeg vorige week of ik een kerkhoed had voor een vriendin, die naar een trouwdienst ging. Ik zei dat ik die niet meer had, maar toen vond ik er toch nog één. Hij was stoffig en ingedeukt. Terwijl ik hem voor de spiegel opzette, dacht ik: oh ja... hoedjes. Daar wil ik ook nog over schrijven.


Het hoedje bleef trouwens thuis. Ik gaf wat hoofddoekjes mee. Lekker subtiel en chic, perfect voor iemand die nog nooit een kerkhoed gedragen heeft! ✨

πŸ“Έ Beeld dat mij als schrijver raakt
Ik vond een oude brieven van mijn moeder terug, uit 1991. Het handschrift op de envelop en de volgeschreven velletjes papier brachten herinneringen naar boven. Blij dat ik die brieven bewaard heb. Ze was toen 59, en nu ik zelf bijna 57 ben, geven die brieven me meer inzicht in wie ze was. Ze is in 2016 overleden.

πŸ“– Favoriete schrijfquote
Alles wat  mensen in het echte leven aan je waarderen, zal ook op papier naar voren komen. Wat hen in de gordijnen jaagt, zal je nederig houden. Je zult beide kanten van jezelf moeten aanspreken - al het moois en al het lelijks - om de aandacht van je lezers vast te houden. Mary Karr


πŸ“· Van mijn camera 


Tadaa, hier is de blog
Wow, de tijd is voorbijgevlogen! De zon begint al langzaam onder te gaan. Mijn moeheid is nou wel verdwenen. Nu ben ik gewoon avond-moe. Tadaa, hier is de blog! Speciaal voor jou, Lieneke. Maar ook voor mezelf en voor iedereen die even wil langskomt om te lezen wat ik te vertellen heb.

---

♥ Vond je deze vraag en antwoord blog (Q&A) leuk? Regeer dat gerust in een commentaartje. Ook vragen zijn welkom