Geschiedenis is leuk

Ja, ik zit af en toe in mijn schrijfkamer. Maar er komen maar weinig letters op het scherm. Toch is het goed om na te denken over een onderwerp. Wat willen mensen graag lezen? En wat kan ik eigenlijk? Wat ligt me? Welk genre? Hoe verbeter ik mijn schrijfstijl?

Senta's bruidsvlucht
Ik zou graag nog eens willen schrijven over de tijd dat Europa gekerstend werd. Het blijft kriebelen, vooral na het lezen van de artikel over Karel de Grote vs Widukind in het magazine Alles over GESCHIEDENIS. Dan denk ik: hoe was het om een Frankisch meisje te zijn in die tijd? Of een Saksische jongen, die niets anders wil dan wraak, omdat zijn familieleden omkwamen door het zwaard van de Franken. Kan ik die twee bij elkaar brengen?

Geschiedenis is leuk
Ik denk echt dat geschiedenis leuk kan zijn voor iedereen! In ieder geval voor auteurs die van gebeurtenissen uit het verleden houden. Ik vind het echt zo mooi om een verhaal te weven om personen uit het verre verleden. Neem nou alleen het onderzoek! Ik heb daar zo van genoten tijdens het schrijven van Senta's bruidsvlucht!

Wie weet ...

Ik ben bij Senta langsgeweest!

Een paar jaar geleden schreef ik een jeugdroman over het Saksische meisje Senta. En vandaag ben ik in haar huis geweest! Wat was dat geweldig. De geur, de lichtval, de attributen! We bezochten het hunebedmuseum. Vandaar!

Senta's langhuis

 

Oventje, ladder, mand met houtblokken

 

Veel foto's
Ik heb natuurlijk heel veel foto's gemaakt omdat er altijd nog een tweede deel in mijn hoofd rondspookt.  Niet alleen binnen in het museum is het leuk. Ook buiten! Via allerlei replica’s van bouwwerken en objecten uit de prehistorie krijgt je een idee van hoe het vroeger geweest moet zijn.



Is hij echt?

Voet van dochter en ...

Oerdruk bij hunebed
Bij het hunebed, naast het museum was het oer-druk. Dus ik kon maar kleine stukjes fotograferen. De kinderen gebruikten het hunebed van hun voorouders als klim en klauterparcours.

Noa of mooie May?

Als ik het even niet zie zitten met Noa, de hoofpersoon uit Kijk niet naar de rommel, vertrek ik gewoon naar de vroege middeleeuwen. Ik heb het daar goed naar mijn zin. Mijn hoofdpersoon gaat met mij op de loop en ontwikkelt haar eigen karakter. Mooie May, het dienstmeisje van Cunera.

Eiland
Ik fantaseer over het eiland waar ze vandaag komt. Wat zou ik Orkney (Schotland) graag eens met mijn eigen ogen zien! Ik lees over de flora en fauna. Ik verzamel informatie in het Engels en in het Nederlands. Inmiddels heb ik zoveel informatie dat ik het moeilijk vind om keuzes te maken. Ik doe een schrijfpoging, gewoon voor de lol. Ik schrap. Ik schrijf opnieuw.

Bron

Noa of mooie May
In mijn hoofd is dit verhaal, over mooie May, al af. Ik weet de verhaallijn. May's geheim, haar worsteling, de plotpoints. Misschien zit er ook een ontmoeting met Senta in!  Het voelt als een spagaat soms: Noa of mooi May. Wie is sterker? Wat trekt meer?

Steeds keer ik weer terug naar Noa. Omdat ik daar een tijd voor heb staan. Omdat het boek volgend jaar uit kan komen, als ik doorzet. Omdat mijn dochter het leuk vindt. Omdat ...

Maar mooie May dan?

Virus, muizenplaag en opruimwoede

Dat was balen. Ik had een virus. Mijn computer dan en gelukkig heb ik mijn laptop weer terug zonder bestanden verloren te hebben. Ik was uit balans.

Inmiddels heb ik wel weer wat geschreven. Niet veel. Gewoon iets geks over een alleenstaande moeder, die aan het bloggen slaat. Verder kan ik jullie meedelen dat ik muizen in mijn kast heb. Muizen met hele grote oren en een klein lijfje. We hebben een muizenval neergezet - een plastic ding met pindakaas. Op een gegeven moment hoorden we een harde knal en toen we heel voorzichtig gingen kijken was de hele muizenval verdwenen. Ik denk dat het beestje zijn staart er tussen kreeg ofzo en dat-ie met ding en al is weggevlucht. Enfin ... ik kreeg spontaan de opruimwoede en heb al mijn schrijfspullen die in de kast lagen opgeruimd. De papieren, boekjes en onderzoeksdingen die ik voor Senta's bruidsvlucht gebruikt heb, lekker doorgebladerd. Van verven met planten, kruiden tot leefstijl van toenertijd. Heel die geschiedenis ging weer voor me leven :-) Dank je wel muizen in mijn kast. Misschien toch maar een vervolgje op Senta maken?

Intussen veel onderzoek gedaan naar lepra in de middeleeuwen. Echt woorden fabriceren is er niet bij. Deze week zijn de kinderen thuis. Ze hebben meivakantie. Jullie ook?

Aanrader voor 12+

Deze recensie staat op de site van Driestar onderwijsadvies. Ik ben er heel blij mee ;-)

Aanrader voor 12+: Senta’s bruidsvlucht

woensdag 11 april 2012  

 

Senta is veertien jaar (‘veertien jaarwendes oud’) en zal trouwen met de sterke Bernlef. Helaas wordt hij door een Frankische krijger gedood. Senta’s vader kan de bruidprijs die Bernlefs vader biedt goed gebruiken, maar Senta walgt van deze oude, wrede man. Nooit wil ze met hem trouwen! Heeft hij vroeger Linde-moei, haar tante, niet verkracht?

Senta vlucht en probeert te overleven in de bossen waar de goden het voor het zeggen hebben. Als alle Germanen dient ze Wodan en Donar. Heeft het benen kruisje dat Senta in de beek vindt iets te betekenen? Wat stelt het geloof van de Franken eigenlijk voor? Het duurt een hele tijd voor Senta begint te begrijpen dat je ook anders dan met wraak kunt reageren.
Aritha Vermeulen moet zich goed ingelezen hebben om deze jeugdroman te kunnen schrijven. De wereld van de Saksische Senta is vol angst: voor erge ziekten, voor andere stammen, voor goden en vervloekingen. Dat komt in het verhaal duidelijk naar voren. Ook de geringe positie van de vrouwen: meisjes hebben weinig te willen en ze hebben bovendien bescherming nodig om niet onteerd te worden.
De Franken die het geloof in de ‘Heliand’ kennen, hebben een antwoord op de wraak. Volmaakt zijn ze echter zeker niet: het is mooi dat de schrijfster van de Frankische Renier, de moordenaar van Bernlef, geen heilige maakt. En het is bovendien mooi dat het verhaal niet afgelopen is als Senta veilig bij de Franken is en er zelfs gedoopt wordt. Ze gaat terug naar haar sibbe. Een gevaarlijke reis, maar er is hoop.

Ik ken geen ander jeugdboek dat de ruwe Germaanse wereld laat zien door de ogen van een tienermeisje, toen een jonge vrouw. Qua stijl zijn er hier en daar punten die beter zouden kunnen, maar het geheel ademt echt een sfeer van een gans andere tijd. Doordat de strijd en de gevoelens van Senta reëel beschreven worden, komen ze voor tieners van deze tijd heel dichtbij. Een aanrader voor het voortgezet onderwijs. Een groot compliment voor Aritha Vermeulen!
NB: het boek bevat een korte lijst met de verklaring van onbekende woorden.

Aritha Vermeulen, Senta’s bruidsvlucht. Uitgeverij De Banier; 206 bladzijden; ISBN 978 90 336 3076 7; € 9,95.

Yes, eindelijk weer een recensie!

Middeleeuwse Senta komt in aanraking met Evangelie

02-03-2012 17:00 | Anne-Minke Hakvoort

De tijd van de Saksen en de Franken, van bloedwraak en bijgeloof, van uithuwelijking en rituelen: zo zou je de vroege middeleeuwen kunnen typeren. ”Senta’s bruidsvlucht”, de nieuwe roman van Aritha Vermeulen, geeft een kijkje in deze verduisterde wereld van eeuwen her.

Senta is een tiener van „veertien jaarwendes” oud. Ze leeft als Saksisch meisje in een traditionele dorpsgemeenschap, waar de families geloven in de god Wodan en het Walhal.
Op een dag heeft er een hevig gevecht plaats met „mannen van het kruis”, Franken die het Evangelie komen brengen. Daarbij komt Senta’s verloofde om.
Voordat ze uitgehuwelijkt wordt aan een stokoude man ontvlucht Senta het dorp. Zal ze haar oude geloof vast kunnen houden, of zwicht ze voor het kruis?
Het verhaal over Senta is een jeugdboek. Aritha Vermeulen heeft al eerder een boek voor deze doelgroep geschreven, namelijk ”De dikke meidenclub” (2008).

Met deze historische jeugdroman zal ze ongetwijfeld ook ouderen boeien. Het boek getuigt van gedegen onderzoek naar het toenmalig idioom, de heersende opvattingen en gebruiken.
Op een realistische wijze probeert de schrijfster de gecompliceerdheid van het evangeliseren onder woorden te brengen. De komst van Gods Woord brengt strijd en verwarring teweeg, ook bij de Saksen. „Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest…”, dat is de kern waar het ten diepste om draait. Voor de „grote Heiland” is geen vijandschap te groot. En van deze eeuwenoude boodschap getuigt het verhaal van Senta.

---

Boekgegevens
”Senta’s bruidsvlucht”, door Aritha Vermeulen; uitg. De Banier, Apeldoorn, 2011; ISBN 978 90 336 3076 7; 206 blz.; € 9,95.

Een kleine update

Het leuke van mijn leven als auteur is dat je voor onverwachte verrassingen komt te staan. Want wie verwacht er nu een mailtje van een hoofdpersonage te krijgen? Echt zo gaaf! Ook wel een beetje apart. Senta, op de cover van mijn boek, blijkt in het echt een bruisende, eigentijdse vrouw te zijn. Zij stuurde me een mailtje. En ik mailde haar terug. Mijn hersenen hadden de vertaalslag naar deze tijd gauw gemaakt. De vrij recente foto, die ze er bij voegde, heb ik met interesse bekeken.

Ook leuk is dat Senta's Bruidsvlucht een recensie heeft, hier te lezen http://www.boekenmening.nl/alle-categorien?task=view&id=322&catid=58.

Verder kan ik nog even meedelen dat m'n manuscript Genoveva van Brabant aangenomen is als aanstaand boek. Dat wordt lekker hard werken om tot een boeiende uitgave te komen (Later meer hierover)

Drukproef ontvangen en ...

Vandaag heb ik per e-mail de drukproef van Senta's bruidsvlucht ontvangen. Mocht ik nog fouten ontdekken of iets willen veranderen kan dat nog, tot donderdag. Ik genoot ervan om de drukproef te bekijken. Wat geweldig leuk. Vooral het lettertype van de hoofdstuk-aankondiging ... Past precies bij het verhaal, zeg maar. Daar maken ze me echt blij mee.

De foto op de cover is gemaakt door IStock en Jenny Audring ( foto meisje ).

Verder heb ik vandaag nog wat belangrijks gedaan: ik heb mijn nieuwe manuscript doorgemaild naar de uitgever van Senta's bruidsvlucht, in de hoop dat ze het uit willen geven. Al schreef ik niet iedere keer een blogje; ik werkte stug verder aan het verhaal over Genoveva van Brabant. Ik ben erg benieuwd hoe ze het vinden en ja, als zij ervan af zien schroom ik niet om het naar een andere uitgeverij op te sturen.

Schilderij van Genoveva, Smartenrijk en de hinde

Kijk nou eens ....

Bovenstaand stukje, plus plaatje heb ik net online ontdekt in de nieuwe catalogus, die deze maand uit zal komen. Volgens zeggen verschijnt mijn boek in oktober.

Ruwe schets voor cover binnen!

Vandaag kreeg ik de ruwe schets, een ideetje voor mijn cover binnen. Ik ben er helemaal weg van. Vooral de achtergrond en de belettering zijn prachtig. Het ontwerp in aanzet is heel mooi, alleen het meisje te ouwelijk. En de kleding klopt niet helemaal. Hier nog een aantal vragen van mijn coach:

Wat voor haarkleur, ogen en kleding had Senta?
( had ze een ketting of ander belangrijk detail? Hoe zag die eruit
Is de kleding zoals op de schets acceptabel?
Wat is het ras van hond?
En kun je het huis beschrijven? Totaal van leem of net zoiets als op deze schets?

Als het niet lukt om hier iets van te maken gaan de fotografen volgende week naar Archeon om foto’s te maken.

Het tekstje waar ik het de vorige keer over had, wordt waarschijnlijk zo:

Aritha Vermeulen (1967) , de auteur van De dikke meidenclub is ervan overtuigd dat geschiedenis niet duf is, maar uiterst boeiend en avontuurlijk. Haar belangstelling voor en onderzoek naar de Frankische tijd resulteerde in de historische jeugdroman Senta’s bruidsvlucht.
Tijdens het schrijven van dit boek hield zij een interessante blog bij: http://arithavermeulen.blogspot.com/en

Mijn redacteur vond het een leuk tekstje. Een combinatie dankzij mijn nicht! Dank je wel Lenie!

Tekst voor auteursinformatie.

Vorige week kreeg ik onderstaande mail van de uitgever. Lees 'm even mee:

Hoi Aritha,

Voor onze volwassencatalogus heb ik nog een tekstje nodig met beknopte auteursinformatie.
Aritha Vermeulen (19 ..) heeft diverse jeugdboeken geschreven. Haar belangstelling voor en onderzoek naar de Frankische tijd resulteerde in de historische jeugdroman Senta’s bruidsvlucht.
Wil je ‘m aanvullen? Iets anders mag ook.

Vanavond heb ik zitten stoeien met woorden maar ik vind het zo moeilijk! Ik heb er dit van gemaakt:

Aritha Vermeulen (1967) , de auteur van De dikke meidenclub is ervan overtuigd dat geschiedenis niet duf is,  maar uiterst boeiend en avontuurlijk. Haar belangstelling voor en onderzoek naar de Frankische tijd resulteerde in de historische jeugdroman Senta’s bruidsvlucht. Tijdens het schrijven van dit boek, hield zij een blog bij met interessante weetjes over het onderzoek en schrijfproces van haar nieuwe boek: http://arithavermeulen.blogspot.com/

of

Aritha Vermeulen (1967) , de auteur van De dikke meidenclub is ervan overtuigd dat geschiedenis niet duf is. Haar belangstelling voor en onderzoek naar de Frankische tijd resulteerde in de historische jeugdroman Senta’s bruidsvlucht. Tijdens het schrijven van dit boek, hield zij een interessante blog bij: http://arithavermeulen.blogspot.com//

Wat vinden jullie? Is het zo goed, kan ik het insturen of heeft iemand nog een ander goed idee?

Flaptekst Senta's bruidsvlucht

Deze week kreeg ik de flaptekst binnen Ik ben nieuwsgierig wat jullie van deze tekst vinden. Op dit moment kan ik er nog  van alles aan veranderen. Tips welkom!


Senta’s bruidsvlucht


Historische jeugdroman

Senta, een Saksisch meisje van 14 jaarwendes oud, droomt ervan te trouwen met Bernlef. Haar droom verandert in een afschuwelijke nachtmerrie als haar geliefde wordt gedood door een Frankische krijger en zij  uitgehuwelijkt wordt aan een wrede, oude man.
Senta wordt niet alleen gekweld door verdriet, maar ook door angst. Wat heeft de droom van haar oma te betekenen? Zal zij de eeuwenoude gebruiken in haar stam omver gooien door te buigen voor een kruis? De eigenwijze Senta besluit haar lot te ontvluchten. Ze verlaat het Saksische dorpje en gaat een onbekende toekomst tegemoet.
Senta´s tocht lijkt gedoemd te mislukken, want het gevaar loert overal. Niet alleen de mannen uit haar dorp zitten achter haar aan; er is ook nog een Frankische krijger, die met zijn gevolg de moord op een missionaris wil wreken. Hij is degene, die uit zelfverdediging haar toekomstige echtgenoot vermoordde. Kan Senta hem ontlopen?

Beschermt de rode zwaardkraal in de vogelspeld haar afdoende of zal ze toch haar knieën moeten buigen voor de onbekende God van de Franken?

Klaar met laatste deel ...

Vandaag heb ik het laatste deel van Senta geredigeerd. Nu krijg ik het nog een keer terug, nadat twee redacteurs ernaar gekeken hebben. Dat wordt de laatste keer. Nu wordt het echt en dat voelt goed. Ik heb echt veel zin om aan iets anders te beginnen.

Gerommel met paddestoelen

Vandaag weer een stukje nagekeken van mijn manuscript. Senta krijgt iets naar binnen, waarvan ze gaat hallucineren. Ik weet nog dat ik me suf gelezen heb toen ik het schreef. Om het beeld maar  helder genoeg te krijgen. Allerlei soorten kruiden, paddestoelen onderzocht en veel gelezen over high worden, hallucineren etc. Interessant!
En nee, ik heb het niet zelf uitgeprobeerd als je dat soms denkt. Me verplaatsen in de wereld van Senta is al een  trip op zich!

Re-vi-se-ren en schrijven.

Deze week is het me gelukt om twee dagdelen te schrijven. Mijn zoontje was ziek, dankzij de oppas door mijn oudste dochter kon ik toch concentreren.

http://www.flickr.com/photos/audringje/with/2935859542/

Senta's Bruidsvlucht
Ik herschreef een paar stukjes, aan de hand van Froukjes aantekeningen in de kantlijn. Ook verwijderde ik  veel zinnen en dikte ik een hoofdstuk in. Bij het nakijken van mijn manuscript, heb ik elke keer weer een portie moed nodig. Sommige zinnen vind ik zo mooi gevonden van mezelf, dat ik er moeilijk afscheid van kan nemen. Elke keer verbaas ik me er weer over dat reviseren zo'n heidens karwei is.
Ik vind het ook nog eens een stom woord. Reviseren...

re - vi - se - ren [-` zee-] («Frans«Latijn)  een revisie doen ondergaan; geheel nazien en de versleten onderdelen vervangen.
Tips van Froukje bij het reviseren van mijn verhaal:
Schrijf niet te uitgebreid. Soms kun je hetzelfde zeggen in minder woorden. Let steeds op de geloofwaardigheid van emoties bij een bepaalde handeling. Beperk het aantal emoties.

Genoveva van Brabant
Deze week schreef ik eindelijk weer aan Genoveva, nadat ik vorige week alle hoofdstukken nog eens doorgelezen heb. Over sommige gedeeltes ben ik echt niet tevreden. Die ga ik veranderen. Dat doe ik pas als ik klaar ben met het hele verhaal. Op dit moment is Smartenrijk een peuter en nadert de winter met rasse schreden. Genoveva gaat er alleen op uit met een knots in haar hand en komt een wolf tegen, die zich tegoed doet aan een schaap. Hoewel ze het doden van dieren haat wordt ze nu gedwongen het beest neer te slaan.
Volgende week wil verder schrijven aan deze scène. Het handige aan dit verhaal is, dat bepaalde dingen al vast staan. Ik schrijf er om heen. Ik schrijf vanuit de het grondpatroon.
Tot zover deze updat van mijn schrijverij.

Kruidenpraatje.

Zevenblad

In het hoofdstuk dat ik gisteren nakeek, komt zevenblad voor. Soms staat je tuin er vol mee. Een verwoestend onkruid. Voordat ik Senta schreef had ik nog nooit gehoord van alle goede eigenschappen die dit kruid bezat.
Volgens Wikipedia bevat Zevenblad: vitamine C, provitamine A en kalium, calcium, magnesium, kiezelzuur. Het is eetbaar en de bladeren kunnen bereid worden als spinazie. Gedroogd smaakt ze naar peterselie.

Je kunt zevenblad gebruiken bij de behandeling van jicht en reuma. Omslagen van gekneusde bladeren van zevenblad werken pijnstillend op pijnlijke gewrichten. Dat is dan ook de reden ik Senta zevenblad laat zoeken. Haar oma vergaat van de pijn.

In dit hoofdstuk maakt ze ook gebruik van duizendblad. De namen lijken zo op elkaar dat ik de naam van dit kruid niet noem. Ik zeg dan gewoon: bloedstelpende bladeren.

duizenblad

Wie plukt er wel eens kruiden; hoe voelt dat en wat doe je ermee?

Doorspitten van hoofdstukken en hazelnoottwijgjes.

Vandaag opnieuw hoofdstuk 1-5 doorgespit van Senta's Bruidsvlucht. Hele klus. Vooral omdat je eigenlijk iemand anders ogen moet lenen om kritisch naar je eigen tekst te kijken. Kan ik iemands ogen lenen? Al doende leert men. Dankzij de aantekeningen van mijn redacteur, kom ik een heel eind en verbeter ik mezelf. Maar saai vind ik het wel.

Vandaag plukte Senta twijgjes van een boom, die aan Donar gewijd is.  De twijgjes heeft ze nodig om te 'verweven' in de haarvlecht, die ze meegeeft als grafgift.

De hazelaar komt nog een paar keer in mijn nieuwe boek voor.
Ik ben zelf niet zo weg ben van de hazelaar - ik krijg er in januari/februari  zelfs een allergische reactie van. Wil je echter meer lezen over deze struik of boom; over hoe de Gemanen & Anderen erover dachten en soms nog denken dan zou je eens op deze site moeten kijken.  http://www.denachtuil.eu/kruiden-hazelaar.htm

Wat ik doe, de oude Belgen en Gelukkig Nieuwjaar.

....Wat ik aan het doen ben? Lees maar hieronder.

Hoi Aritha,


Het heeft even geduurd, maar ik heb de nieuwe versie van je verhaal grondig bekeken.
Allereerst complimenten voor de manier waarop je aan de slag bent gegaan met de feedback.
Het verhaal is duidelijk beter geworden. Vanaf het begin is er meer spanning (de droom van omma). Dit brengt het verhaal op gang. Je geeft nu veel meer de gedachten van Senta weer, direct vanuit haar. Senta komt daardoor voor de lezer veel meer tot leven!
Het is nu de uitdaging om hiermee verder te gaan.
Eigenlijk gelden nog steeds dezelfde aandachtspunten als de vorige keer.
Loop ieder hoofdstuk dat je herschrijft nog eens na op die aandachtspunten...

Of dat lukt hoor jullie nog wel.
Deze weken schaaf ik Senta nog meer bij. Ik heb ook een erg interessant boek gekocht: De Oude Belgen. Ik haal er veel informatie uit. Leuke weetjes over lange jurken, rokken, broeken en mantels. Naast gordels in leder, wol en linnen vlochten vrouwen in de ijzertijd ook sjaals tot een riem die de heup of taille sierde. Tot mijn verbazing vond ik in dit boek ook iets over begrafenisriten. Vooral de beschrijving van de huizen vond ik er leuk. Overigens heb ik nooit geweten dat onze voorouders hun tanden en tandvlees met urine poetsten. Enne Belgische vrouwen, ook zij die blond waren, kleurden hun wenkbrauwen toen al zwart, maquilleerden hun ogen met oogschaduw en beschikten zowel over rouge als lippenrood.
Maarja...mijn Senta is een Saks. Saksen deden daar vast niet aan. Toch?

Ik wens mijn volgers ( whaaa, dat klinkt gek)  maar ook alle andere meelezers een heel gelukkig Nieuwjaar 2011.

Klaar met redigeren van Senta's bruidsvlucht

Het is een hele verademing. Gisteren was ik eindelijk klaar met het nakijken van Senta's Bruidsvlucht. De laatste hoofdstukken waren het pittigst. Op het laatste kreeg ik ook nog eens het wilde idee dat er iets 'uit' moest. Er komt een persoon in voor, waar ik te breedvoerig over schrijf. Daarom snoeide ik hem. Delete! Nu is het mooier. Meer in evenwicht, zeg maar. Tenslotte is hij maar een bij-personage, al speelt hij een belangrijke 'verbindende' rol.

Nu is het wachten op de volgende ronde.

Slordig schrijven.

De laatste anderhalve week werk ik een beetje slordig. Dat is mijn eigen schuld. Ik verschuif mijn schrijfdagen naar voren of naar achteren. Ik breek ze in tweeën.
Ondertussen vorder ik stukje bij beetje. Ik heb een extra stukje geschreven over een crematie. Senta's Bruidsvlucht komt onder het stof vandaan. Redigeren loont wel. Ik ben nu aangeland bij 'het slachten van een zwijntje'. Best leuk. Soms snap ik zelf niet waar ik ooit de woorden vandaan haalde. Het is al weer zo lang geleden.
Ik heb bewondering voor mijn redacteur. Zij maakt mijn verhaal logischer. Mijn verhaal wordt er mooi van. Dus als je dit leest Froukje: 'Dank je wel voor al je werk!'

Van nu af aan houd ik mijn schrijfdagen weer aan. Het werkt toch beter op de één of andere manier.