Noa is een beter personage geworden!

Nog één keer hard werken aan mijn boek in spé. Vrijdag kreeg ik een mailtje van mijn redacteur en er stond  een leuk compliment in:

"Wat heb je de knelpunten gigantisch goed weggewerkt! Al de dingen die ik had genoteerd, zijn feitelijk verholpen. Noa is nu ook echt een ‘beter’ personage geworden, absoluut."

Ik wordt er blij van
Complimentjes doen het altijd goed bij mij. Ik word er blij van. Het is de bedoeling dat ik nog één keer door het document ga en de opmerkingen van mijn redacteur er in verwerk. Als me dat deze week lukt hebben wij (zij en ik) de tekst precies op tijd klaar. Daarna gaat mijn verhaal naar de correctie. 

Wanneer kreeg jij voor het laatst een compliment?

Ik sta in de catalogus!

En toen kwam de catalogus van mijn uitgever door de brievenbus. Ik bladerde hem snel door. Zou mijn boek er in staan? Ja hoor! Gauw een foto voor mijn blog! Kijk hier staat Nick & ik. Ik vind het zo spannend en leuk!

Blauw en groen oog
Ik zie nu dat mijn boek 160 pagina's telt. Het verhaal zal ook als E-book te koop zijn. Wat ik erg leuk vind is dat de ogen van Noa (hoofdpersoon) echt blauw en groen zijn! Precies zoals ik het beschreven heb. Echt gaaf!

Het boek verschijnt in april en kost bijna 11 euro.

Mijn manuscript is weg. Feestje?

Hij is weg. Mijn manuscript is weg. Ik bleef maar verbeteren en schrappen. Mijn redacteur mailde me dat ze mijn manuscript nu echt  zo spoedig mogelijk wilde hebben. Dus duwde ik op de verzendknop. Nu is mijn definitief bewerkte tekst weg. Het voelt een beetje raar.

 

Feestje

Mijn dochter vindt dat dit een reden is voor een feestje. Pubers hebben altijd zin in een feestje! Maar ik vier mijn feestje pas als ik mijn boek echt in handen heb. Komen jullie dan ook taart eten?

Wat nu?
Wat zal ik nu gaan doen? Ik heb nog veel schrijfsels liggen, waar ik ooit aan begon. Maar die passen nu niet meer bij mij. Mijn redacteur heeft nog wel een ideetje zei ze een paar weken terug.

• Heb jij ook een ideetje voor mij?
• Waar zou je graag een boek over willen lezen?

Eerste hulp bij app en chat

Druk, heel druk bezig met het redigeren van mijn boek. Dat doe ik niet alleen. Mijn dochter van 15 helpt ook mee. Ik schakel haar in voor de moderne dingen. Zoals een chatgesprek en het maken van appjes.

Realistisch
Wat kan? En wat niet? Wat is raadzaam qua weergave? Pubers typen spelfouten en gebruiken 'spreektaal'. Mijn redacteur vindt dat mijn 'gesprekken' heel realistisch mogen zijn. Met afkortingen etc. Als het maar niet onleesbaar wordt. En daar heeft mijn dochter me bij geholpen.

Dank je wel lieve dochter!


Het chatgesprek:

Nick zegt: heej, hoe gaat ie? nog wakker?

Noa zegt: ik begin nu pas te leven.
Nick zegt: nu ik online ben zekr?
Noa zegt: haha.
Nick zegt: zou toch kunnen?
Noa zegt: moniek is ook online
Nick zegt: weet ik. ze had een vraagje over school
Noa zegt: owwww
Nick zegt: meer niet
Noa zegt: ?????
Nick zegt: ik heb niks met haar
Noa zegt: dat dacht ik niet hoor ...
Nick zegt: oh nouja kwou t gwn ff zeggen. k kom je morgenvroeg ophalen. bij je huis. Ja?
Noa zegt: nee, nee. bij de kruising iets verderop.
Nick zegt: okeej, als jij dat wil. maar ik weet toch al waar je woont. ben er pas langsgereden. het huis met die tuinkabouters :)

Voor alle duidelijkheid: dit wordt gelukkig nog een keer nagekeken!

Mijn meidenboek komt eraan!

Vrijdagmorgen kwam mijn redacteur op bezoek en ze heeft me weer helemaal enthousiast gemaakt voor mijn nieuwe boek. Mijn manuscript kreeg een positieve feedback. Ik ben heel blij dat zij zoveel werk gemaakt heeft door alle verbeterpunten overzichtelijk voor me op te schrijven.

Aan de slag
Tot december heb ik de tijd om aan de slag te gaan met de verbeterpunten. Sommige dingen schrappen, stukjes toevoegen, hier en daar wat bijschaven of juist iets dikker aanzetten.

In het voorjaar
Als het redigeren goed verloopt gaat mijn meidenroman begin volgend jaar de verkoop in. Nog even hard werken dus! Ondertussen wordt er door de uitgeverij naar een hippe cover gezocht voor: Kijk niet naar de rommel!

Een goede redacteur is echt onmisbaar!

Mijn verhaal is klaar!

Eindelijk heb ik mijn verhaal klaar! Het eindigt op een natuurlijke manier. Een paar dingen zijn niet opgelost. Omdat ze in het normale leven ook niet altijd op te lossen valt.

Voorlopig alleen voor mezelf
Voorlopig schrijf ik alleen nog wat voor mezelf. Voor de fun. Wat ik leuk vind. Dit manuscript stuur ik op naar mijn redacteur. Niet gelijk. Ik wil nog een naam veranderen. Mijn hoofdpersoon heet Noa. Haar vriendin heet Anna. Ik ben erg bang dat mijn lezers ze door elkaar gaan halen. Dus ik ga nog op namenjacht voor een meisje met een rode bril.

Toch wel leuk
Nu het verhaal een beetje afgerond is, vind ik het toch wel leuk. Ik hoop dat pubers het leuk vinden. En dat ik niet te veel moet veranderen. Die kans loop ik wel natuurlijk. Dat is altijd zo.

Schrijfschema was goed idee
Wat ik geleerd heb van dit boek is dat het maken van een schrijfschema niet zo gek is. Dan bedoel ik: het geraamte van het verhaal. Ik heb van te voren hoofdstukken gemaakt. Karakterbeschrijving van Noa heeft me ook erg geholpen. Ze was een binnenvetter, een introvert meisje en is dat ook gebleven. Toch heeft ze mij en haar omgeving heel erg verbaasd met een actie ...

Kijk niet naar de rommel, is een verhaal met een heel klein beetje open einde. Niet helemaal. Het is af en Noa ... Ik verklap niets.

Op zoek naar mijn schrijfstem

Vandaag heb ik net als vorige week een flink stuk geschreven aan mijn puberboek. Ik schat dat ik nog zo'n twee hoofdstukken te gaan heb. Het rare is, dat hoe dichter ik de laatste pagina nader, hoe minder ik me aan mijn vaste schrijfdagen houd.

Writers live twice.

 - Natalie Goldberg

 

Maar waar over?
Plezier? Een beetje maar. Het is echt mijn genre niet. Ik weet niet wat ik hierna wil doen. Dingen waar ik graag over schrijf, liggen niet zo goed bij het publiek. Dan bedoel ik pubers. Die houden niet echt van geschiedenis. Ik wil gewoon niet meer voor pubers schrijven. Daarom denk ik erover na om een roman voor volwassenen te beginnen. Maar waarover. Wat is een interessant onderwerp, tijdvak? Wat zou me liggen? Als je een idee hebt mag je het zeggen hoor.

There is always, always, always something to write about.
  - Rob Bignell

1. Ik ben gevraagd om een thematisch stuk te schrijven bij het Bijbelboek Hosea voor een uitgeverij. Over Gods liefde. Ik denk dat ik Lieneke daarvoor mag bedanken. Zij heeft mijn naam laten vallen. Dank je wel Lieneke! Erg leuk en het past wel bij mij: beetje studeren, beetje schrijven, beetje verdiepen.
2. Iemand vroeg vorige week of ze een oud verhaal van mij in een vakantieboek mocht 'stoppen'. Ik heb toestemming gegeven want dat vind ik leuk. Ik houd van hergebruik. 

Nou, dit was het weer van mijn kant. Ik ben een beetje op zoek naar mijn schrijfstem en naar mijn enthousiasme.

Hoe gaat het met jullie zelf en jullie hobby's?

En het geluid lekker hard!

Vanmorgen weer een stukje geschreven aan mijn verhaal, hoewel ik er niets zo'n zin in had. Ik moest een trein-scène schrijven. Daar zat ik echt tegenaan te hikken omdat ik niet weet hoe dat gaat: met de trein reizen. Als kind ging ik geregeld met mijn ouders naar Rotterdam met de trein. Ook naar Zeeland, naar onze vroegere buren. Later haalde mijn vader zijn rijbewijs en gingen we altijd met de auto. Als tiener ging ik met de bus naar school. de trein is onbekend voor mij.

Filmpjes gekeken
Dus heb ik wat dingetjes gevraagd aan mijn zoon en aan mijn man. Hoe gaat dat met het pasje. Koop je dan helemaal geen kaartje meer zoals vroeger? Ik heb geen zin om zelf een keer met de trein te reizen. Kost zoveel tijd. Daarom keek ik filmpjes vanmorgen. Van treinen. Geluid lekker hard ...



Trein-scène gelukt
Het is gelukt. Mijn treinscène is geschreven. Het neemt niet zo'n dominante plek in. Maar het moest gebeuren. Juist zulke simpele stukjes zijn voor mij grote hobbels. Raar is dat. Nu kan ik weer genieten van het-verder-schrijven.

Nemen jullie vaak de trein? Hoe ervaar je dat?

Vijf jaar bloggen en open einde of niet

Op 23 januari 2010 begon ik deze blog. En nu is het al weer vijf jaar geleden. Grappig dat ik het zo lang heb volgehouden en dat jullie zijn gebleven. Inmiddels heb ik drie boeken uitgeven tijdens het bestaan van mijn blog.

Meer plezier
De afgelopen tijd schiet ik lekker op met het boek. Ik krijg er meer plezier in en vind het leuk om naar het einde toe te schrijven. Er gaat nog iets onverwachts gebeuren. En ik moet een paar verhaallijnen afwikkelen. Misschien krijgt mijn boek een open eind. Maar daar ben ik nog niet zeker van.

Open einde
Ik las ergens over open einde dat ik mijn verhaal als een weg kunt zien, om je personage naar een kruispunt te leiden. Op die weg geef ik mijn personage alles wat hij of zij nodig heeft om die weg te kunnen gaan: gevoelen, dingen die hij of zij beleeft, gedachten, ontmoetingen. Ik laat hem/haar tenslotte op het kruispunt - met alle informatie - zelf beslissen welke kant hij opgaat.

Ik houd niet van een los einde. (Niet van zo'n eind dat je teveel in moet vullen om je blij te voelen) Maar een beetje open vind ik wel leuk. Jij?

Hoe lang moet een boek zijn?

Dank jullie wel voor alle reacties op mijn laatste blog! Ik kom nog bij jullie langs deze week, om te kijken of er bij jullie iets te lezen valt. Bij sommige ben ik al langs geweest onder mijn pseudo Jedidja ;-)

In mijn schrijfkamer

Vandaag heb ik weer fijn geschreven. Op mijn schrijfkamer, waar ik nauwelijks internet heb, zodat ik niet in de verleiding kom om iets anders te doen. Het lukte aardig. Met een grote mok koffie en vooral rust aan mijn hoofd voelt het schrijven heel anders aan, dan in de kerstvakantie. Ik heb nu ongeveer 27.000 woorden voor Kijk niet naar de rommel. Dat vind ik al een heleboel. Ik ben nu echt bijna op het moment dat het helemaal mis gaat bij mijn hoofdpersoon.

Hoe lang moet een boek zijn?

Zaterdag leende ik bij de bibliotheek een heel interessant boek: De schrijfbijbel ( Dit boek is helaas niet meer leverbaar). In dat boek schrijven de beste redacteuren van Nederland over het schrijven van een goed boek. Op de achterflap staat: "Dé handleiding voor iedereen die een boek wil schrijven." En weet je wat ik in dit boek las wat betreft de lengte van een boek? Ik citeer:

In het algemeen houdt ik een voor een boek een omvang aan van zo'n 80.000 woorden. Ik vraag schrijvers om naar dat aantal toe te werken. Dit is ingegeven door commerciële motieven. Met dit aantal krijg je een gedrukt boek van een lekker omvang, rond de 300 pagina's, waar je toch een redelijke prijs voor kunt vragen. Ook heb je de ruimte om verhaal en personages uitgebreid tot leven te komen. Dit is uiteraard een gemiddelde.  citaat: Hedda Sanders.

Zoveel woorden voor een boek. Ik ben er met mijn beide historische romans niet aan gekomen. Misschien ooit. Ik denk dat ik met mijn nieuwe boek de 50.000 wel ga halen.

Positieve feedback

Vandaag heeft mijn dochter weer stukje in mijn manuscript gelezen. En dit keer kreeg ik positieve feedback. Daar ben ik zo blij! Ik weet niet of je zelf schrijft, maar soms is het echt goed om je werk even in de handen van iemand anders te geven. Om te kijken of het goed overkomt.

Ik ben benieuwd of jullie bepaalde doelen hebben voor 2015.

Die van mij is: Kijk niet naar de rommel afschrijven!

Veel meer actie, mam!

Vorige week heb ik mijn verhaal uitgeprint en aan mijn dochter (14) gegeven. Ik was erg benieuwd wat zij ervan vond. Ze heeft me al vaker geholpen.

Meer actie
Ze vond dat er meer actie in moest komen! Veel meer actie eigenlijk. En sommige dingen waren echt ouderwets volgens haar. Je hebt het tegenwoordig niet meer over mobieltjes en ook niet  meer over chatten. Dus overlegden we wat leuk zou zijn en wat paste bij het verhaal. Ze gaf me wat tips en aan de hand daarvan heb ik een extra hoofdstuk geschreven. Niet een volgend hoofdstuk maar een hoofdstuk dat ik ergens tussen ga voegen.

Superhandig
Superhandig hoor: zo'n een dochter in de leeftijdscategorie van je boek. Alleen is ze qua karakter tegengesteld aan mijn hoofdpersoon. Mijn dochter is spontaan, sportief en neemt geen blad voor haar mond. De hoofdpersoon denkt juist eindeloos na voordat ze wat zegt en houdt niet van sportieve dingen. Niet alles wat mijn dochter aandraagt is daarom goed voor mijn boek. Het past niet allemaal bij het meisje dat ik voor ogen heb.

Contactlens-scène en gesprek aan tafel

Oké, oké, vanmiddag heb ik alle deuren boven gesopt en één van de slaapkamers een heel goede beurt gegeven. Maar vanmorgen schreef ik aan mijn verhaal over Noa. En het lukte bijzonder goed. In één morgen schreef ik bijna twee hoofdstukken. Dat is me niet vaak overkomen. Ik ben helemaal verbaasd en blij.

 

Contactlens scène
Dankzij een paar youtube filmpjes heb ik nu een leuke lens-inzet scène beschreven. Erg handig als je zo'n filmpje aan hebt terwijl je schrijft. Ik hoorde allerlei kreten van iemand die voor het eerst een lens in probeerde te krijgen. Op die manier kreeg ik echt plezier in wat ik schreef.

Gesprek aan tafel
Verder moest er een gesprek ontstaan tussen moeder en dochter terwijl ze pizza zaten te eten. Voor mij heel spannend omdat geheimen  geheim moesten  blijven in (nog even). Dochter mocht de moeder dus niet zover krijgen dat ze dingen uit het verleden zou vertellen.

Hoe gaat het met jullie, je werk of je hobby?

Bron foto

Drie kilo boek en heterochromie

Ben je bekend met een kaakontsteking? Dan snap je misschien waar ik de laatste twee weken weinig puf had om te schrijven. Ik probeerde het maar het leek net of ik mijn creativiteit verloren had. Gelukkig gaat het nu beter met mij en heb ik eindelijk minder pijn.

Drie-kilo-boek
Mijn man en ik zijn naar een boekenmarkt geweest in onze woonplaats. Na enig aandringen ( ik vond het een beetje duur) kocht ik een boek van drie kilo zwaar. Ik ben er heel blij mee. Ik verzamel nog steeds boeken over de eerste bewoners van Amerika. Ik ben echt heel blij met dit lijvige exemplaar!

 Ooit hoop ik een verhaal te schrijven over een Hollands
 kolonistenmeisje in Amerika.

 

Kwijt
Pech. Ik ben mijn aantekeningen voor mijn schrijfwerk kwijtgeraakt. Van elke hoofdstuk had ik in het kort een uittreksel gemaakt. Jammer genoeg kan ik het nergens vinden. Ik denk dat het kwijt geraakt is tijdens mijn kamerverhuizing. Ik baalde er heel erg van maar heb me er inmiddels overheen gezet. En maakte een nieuwe planning. Ik schrijf op de dinsdagen  aan Kijk niet naar de rommel en vandaag ging het echt heel goed. Ik heb er een tevreden gevoel over.

Kleur
Noa, de hoofdpersoon heeft een vorm van heterochromie. Ze heeft twee verschillend gekleurde ogen heeft. Zie foto hieronder. Het is genetisch bepaald. Nu wil ze gekleurde lenzen omdat ze denkt dat ze daarmee twee dezelfde kleur ogen kan 'maken'. Kan iemand mij helpen? Denk je dat gekleurde lenzen van HEMA bijvoorbeeld  dekkend genoeg zijn qua kleur? Wie heeft ooit gekleurde lenzen in gehad?

Plezier in geschiedenis
Op de vrijdagen schrijf ik verder aan mijn historische roman over het dienstmeisje van Cunera. Dat doe ik echt met heel veel plezier. Ik verzamel nog steeds plaatjes op Pinterest om in de sfeer te komen. Heb jij ook Pinterest, kom dan gerust eens op mijn 'bord' kijken.

Tot schrijfs!

 

Ik verhuis mijn schrijfspullen ...

Ik ben aan het verhuizen! Nou ja, niet echt. Maar ik verhuis mijn schrijfspullen naar zolder. Daar is een kamer vrij gekomen sinds mijn dochter op zichzelf woont. Na een jaar leegstand, heb ik besloten om deze kamer als schrijfkamer te gebruiken. Voor het eerst weer een kamer voor mezelf. Dat is erg lang geleden.

Mijn schrijfplek
Een paar weken terug heeft mijn dochter haar bureau leeggehaald. Al die tijd zaten haar spullen er nog in. Het bureau zelf heeft ze niet nodig dus wordt het mijn schrijfplek. Er moet nog een strook geplakt worden over de ponystrook op het behang. En van mijn ouders heb ik een mooie bureaustoel gekregen; die ga ik gauw ophalen. Ze hebben me er echt blij mee gemaakt!

 

Hoe ver ben je?
Ja hoor, ik ben al weer aan de schrijf! Deze week zijn alle kinderen  naar school. Dus heb ik wat meer ruimte om me te verdiepen in de problemen van mijn hoofdpersoon. Het werd ook echt wel tijd want ik kreeg ik een mailtje van de uitgever hoe ver ik al was.

Als ik fitness ...

Deze week ben ik lekker opgeschoten met mijn boek. Bijna twee hoofdstukken verder. Mijn hoofdpersoon is inmiddels goed opgeknapt van haar griepje. Maar de tijdsdruk wordt nu erg hoog. Noa, zo heet ze, heeft nog maar ruim een week om te voorkomen dat er iets ergs gaat gebeuren. En ze weet het. Ze voelt het. Ik voer de druk langzaam op.

Tijdsdruk
Ik vind het leuk om tijdsdruk te gebruiken in een verhaal. Wil je daar zelf mee oefenen, volg dan deze link. (deel 5)

Tijdens fitness
Het gekke is dat leuke ideeën en briljante wendingen in het verhaal vaak ontstaan als ik iets anders doe dan schrijven. Tijdens fitness bijvoorbeeld. Of als ik aan het huis stofzuig.

Hoe gaat het met jullie?
Ik ben benieuwd hoe het met jullie is. Hoe gaat het met het schrijven van boeken, verhalen, blogs? Met jullie zelf? Hebben jullie al gauw vakantie? Heb je nog nieuwe boeken gelezen. Of heb jij het te druk om tussendoor te ontspannen?

Noa of mooie May?

Als ik het even niet zie zitten met Noa, de hoofpersoon uit Kijk niet naar de rommel, vertrek ik gewoon naar de vroege middeleeuwen. Ik heb het daar goed naar mijn zin. Mijn hoofdpersoon gaat met mij op de loop en ontwikkelt haar eigen karakter. Mooie May, het dienstmeisje van Cunera.

Eiland
Ik fantaseer over het eiland waar ze vandaag komt. Wat zou ik Orkney (Schotland) graag eens met mijn eigen ogen zien! Ik lees over de flora en fauna. Ik verzamel informatie in het Engels en in het Nederlands. Inmiddels heb ik zoveel informatie dat ik het moeilijk vind om keuzes te maken. Ik doe een schrijfpoging, gewoon voor de lol. Ik schrap. Ik schrijf opnieuw.

Bron

Noa of mooie May
In mijn hoofd is dit verhaal, over mooie May, al af. Ik weet de verhaallijn. May's geheim, haar worsteling, de plotpoints. Misschien zit er ook een ontmoeting met Senta in!  Het voelt als een spagaat soms: Noa of mooi May. Wie is sterker? Wat trekt meer?

Steeds keer ik weer terug naar Noa. Omdat ik daar een tijd voor heb staan. Omdat het boek volgend jaar uit kan komen, als ik doorzet. Omdat mijn dochter het leuk vindt. Omdat ...

Maar mooie May dan?

Mijn hoofdpersoon heeft griep

Vanmorgen, onder het sporten, vroeg iemand: Hoe gaat het met je boek?

Ze heeft griep
Ik antwoordde: "Mijn hoofdpersonage ligt met griep op bed en de dag duurt erg lang voor haar. Ik weet niet zo goed hoe ik de dag (en mijn hoofdstuk) vol moet maken. Ze slaapt veel. Ik laat haar af en toe even op de laptop een berichtje lezen maar erg opschieten wil het niet. Ze wil gauw beter worden. Ze is verliefd en ziet haar schoolvriendje niet en daar baalt ze van want  ze kan hem niet thuis ontvangen omdat ze schaamt zich voor de rommel."

Misschien moet ik hem juist laten komen?
.

Jouw griepverhaal
Heb jij ooit griep gehad? Wat vond je het ergste? Lag je dan alleen maar op bed? Of ging je toch iets doen? Wat dronk je? At je dropjes. Wat zijn jouw griep-herinneringen?

Wie helpt me door dit hoofdstuk heen?

Positieve feedback, pijntjes en indianenboeken

Inmiddels is het maart. Twee weken terug had ik een positief telefoongesprek met mijn redacteur over het verhaal Kijk niet naar de rommel. Ze had de hoofdstukken gelezen, die ik haar gemaild had en gaf daar feedback op. Als ik zo verder ga kan het volgend jaar uitgegeven worden.

Bron

Antwoord op honderd vragen
Ik heb een leuke blog gevonden en daar ben ik nu mee bezig. Honderd vragen voordat je begint te schrijven. Nou ben ik allang begonnen met mijn verhaal, maar ik voel gewoon dat het goed is om dit te doen. Het schrijfwerk op zich ligt even stil maar ik kom steviger in het verhaal te zitten door antwoord op die honderd vragen te geven.

Gedoe met spieren

Wat betreft mijn gezondheid; ik was nogal aan het rommelen. Na doktersbezoekje kreeg ik aanvullend onderzoek en bleek ik een froozen shoulder te hebben. Het schouderkapsel was flink aangetast en verschrompelt. Dat schijnt normaal te zijn na herhaaldelijke slijmbeursontstekingen. Ook heb ik een slijmbeursontsteking in mijn heup. Het komt door verkeerde stand SI gewricht in bekken. Al met al ben ik opgelucht dat ik eindelijk weet wat ik heb. En dat het niet iets ergs is. Eindelijk krijg ik gerichte therapie.

 

Indianenboeken

Verder groeit mijn rij indianenboeken in de kast langzaam meer zeker uit tot een echte verzameling. Op Martplaats kocht ik er dit jaar al weer een stuk of vijf. Eentje is mooi en tegelijk schrijnend verdrietig: Wacht op mij aan de voet van de berg, geschreven door Forrest Carter,

 

Ik ben benieuwd hoe het met jullie gaat.
 Nog iets moois gelezen, gedaan, gezien?

 Of iets minder moois ...

 

Lieve groet!
 

Hoe beschrijf ik een telefoongesprek?

Een telefoongesprek. Hoe geef je een telefoongesprek weer in een boek? Best moeilijk. Is daar een speciale schrijftechniek voor? Ik heb even rondgekeken op het www. Maar vond alleen maar dit: Een chatgesprek weergeven in het boek. (ook wel leuk)

Hoarders
Het schrijven lukte aardig vandaag. Ik kreeg het telefoongesprek beschrijven voor elkaar. Ook keek ik tussendoor een paar filmpjes over hoarders om goed in de problematiek te komen.  Kijk niet naar de rommel te komen, is een titel dat prima bij de inhoud van het boek gaat passen. Echt erg trouwens, die filmpjes.

Meelezen en pubertaal
Mijn dochter leest regelmatig mee en is kritisch. Ze vind dat ik iets meer pubertaal moet gebruiken in de chats, die er af en toe instaan. Ze gaat het me nog een keer voordoen. Maar ik weet niet of ik voor haar taalgebruik val. Het is zo aan verandering onderhevig.

Andere naam
Vorige week vrijdag heb ik de naam van mijn hoofdpersoon veranderd. Ik voelde me niet prettig bij Naomi. Er zat geen klik tussen die naam en mij. Telkens zag ik een oude vrouw voor me (uit  het Bijbelboek Ruth). Dus heb ik een andere naam gekozen.

Ken jij een boek waar een telefoongesprek in staat?

 

Kijk niet naar de rommel (werktitel)

Vandaag weer ouderwets 'lekker' geschreven aan: Kijk niet naar de rommel (werktitel tienerboek). Ik krijg er plezier in en plan per hoofdstuk zodat ik gemakkelijker kan schrijven. Op dit  moment ben ik bij hoofdstuk zeven. Ik kan nu twee kanten op en daar moet ik echt diep over nadenken.

 

Misschien dat ik allebei de kanten schematisch uitwerken en mijn dochter van 13 laat kiezen.

 

Bron

In de nesten werken

Mijn  hoofdpersoon gaat nu dingen doen, waarmee ze zich in de nesten werkt. Ik zit dus echt met kromme tenen. Omdat ik een hekel heb aan conflicten, wil ik het tekens recht breien. Maar-ja, als ik dat doe ontstaat er geen conflict en dat is nu juist wel de bedoeling! Vanaf nu gaat het richting de afgrond. Zoiets. Wat ze nu besluit te doen, is de eerste schakel van een reeks domme dingen. Of juist goede dingen :-)

Goede afloop

Ik ga voor een mooie afloop. Mijn dochter houdt niet van een open einde.De meeste pubers willen een tevreden gevoel als ze het boek uithebben. Proberen maar.

 

 

Welk jeugdboek heeft ooit veel indruk op je gemaakt?

Hou je van boeken met een open einde?

 

Ps: vergeet mijn Give Away niet!