Drie kilo boek en heterochromie

Ben je bekend met een kaakontsteking? Dan snap je misschien waar ik de laatste twee weken weinig puf had om te schrijven. Ik probeerde het maar het leek net of ik mijn creativiteit verloren had. Gelukkig gaat het nu beter met mij en heb ik eindelijk minder pijn.

Drie-kilo-boek
Mijn man en ik zijn naar een boekenmarkt geweest in onze woonplaats. Na enig aandringen ( ik vond het een beetje duur) kocht ik een boek van drie kilo zwaar. Ik ben er heel blij mee. Ik verzamel nog steeds boeken over de eerste bewoners van Amerika. Ik ben echt heel blij met dit lijvige exemplaar!

 Ooit hoop ik een verhaal te schrijven over een Hollands
 kolonistenmeisje in Amerika.

 

Kwijt
Pech. Ik ben mijn aantekeningen voor mijn schrijfwerk kwijtgeraakt. Van elke hoofdstuk had ik in het kort een uittreksel gemaakt. Jammer genoeg kan ik het nergens vinden. Ik denk dat het kwijt geraakt is tijdens mijn kamerverhuizing. Ik baalde er heel erg van maar heb me er inmiddels overheen gezet. En maakte een nieuwe planning. Ik schrijf op de dinsdagen  aan Kijk niet naar de rommel en vandaag ging het echt heel goed. Ik heb er een tevreden gevoel over.

Kleur
Noa, de hoofdpersoon heeft een vorm van heterochromie. Ze heeft twee verschillend gekleurde ogen heeft. Zie foto hieronder. Het is genetisch bepaald. Nu wil ze gekleurde lenzen omdat ze denkt dat ze daarmee twee dezelfde kleur ogen kan 'maken'. Kan iemand mij helpen? Denk je dat gekleurde lenzen van HEMA bijvoorbeeld  dekkend genoeg zijn qua kleur? Wie heeft ooit gekleurde lenzen in gehad?

Plezier in geschiedenis
Op de vrijdagen schrijf ik verder aan mijn historische roman over het dienstmeisje van Cunera. Dat doe ik echt met heel veel plezier. Ik verzamel nog steeds plaatjes op Pinterest om in de sfeer te komen. Heb jij ook Pinterest, kom dan gerust eens op mijn 'bord' kijken.

Tot schrijfs!

 

Takje marjolein in je jurk?

Ja, ik ben vorige week zaterdag naar de Cunerakerk geweest. Ik hoorde er allerlei lezingen over Cunera van Rhenen. Erg interessant. Ik heb dingen genoteerd, die ik waardevol vind. Maar ... het was wel een lange, lange zit.  Hieronder een inkijkje in de kerk, tijdens de toespraak van Katrijn Kuypers. Zij is bezig met een nieuw project: een stripboek over Cunera, stadspatrones van Rhenen.

Schrijven over tegenpool
Deze week schreef ik een heel hoofdstuk aan Kijk niet naar de rommel. Daar genoot ik echt van. Wat vliegt de tijd als je zo fijn bezig bent. Ik heb de hoofdpersoon echt iets doms laten doen. Iets dat ik me nooit in mijn hoofd zou halen om te doen. Ik weeg altijd dingen af en bekijk ze van alle kanten. Daarna handel ik pas. Best grappig dat ik schrijf over een tegenpool!


Takje marjolein in jurk
Verder tussendoor nog wat onderzoek gedaan naar kruiden op en rond de Grebbeberg. Wat groeit er nu. Wat zou er vroeger gegroeid hebben aan geneeskrachtige kruiden. Ik heb me ook verdiept in sieraden uit de vroege middeleeuwen. De kleine hanger met het berkkristallen bolletje gevat in zilver, gaat een rol spelen in het  verhaal van mooie May. Vandaag schreef ik een kleine passage over het plukken van wilde marjolein. May zal een takje marjolein in de jurk van haar dochtertje Amelgarde naaien om haar te beschermen tegen de invloeden van de duivel, die soms zo onverwacht tevoorschijn kan komen. Soms in de gedaante van een witte elf. Zijn hoorntjes heeft hij dan verstopt onder een sluier. (verhaal speelt tussen 300-400 na Christus)

Bron

Verrast door een boek en Cuneradag in Rhenen

Zoals jullie weten ben ik aan het schrijven over mooie May, het dienstmeisje van Cunera van Rhenen. Groot was mijn verbazing toen ik opeens in de krant las dat er een roman is uitgekomen over deze legende. Over Cunera zelf.  Ik las de naam van de auteur en ging op zoek. Zo vond ik haar site.

Geloof in jezelf
Via facebook bestelde ik bij haar het boek. Gerti de Koeijer schrijft gedetailleerd over het leven van Cunera van Rhenen en kiest hierbij haar eigen invalshoek. Het boek telt ruim 300 pagina's en het thema geloof in jezelf loopt als een gouden draad door het hele verhaal heen. Nou, het ging wel kriebelen onder het lezen! Ik kreeg zo'n zin om mijn eigen verhaal af te schrijven. Vanuit  het dienstmeisje van Cunera: mooie May. Dat maakt het verhaal heel anders, denk ik. En ik denk ook dat ik een andere gouden draad door mijn verhaal heen vlecht dan geloof in jezelf. Gerti, complimenten voor je verrassende roman over een moedige vrouw! En wat een prachtige cover!

Cuneradag in Rhenen
Voor mij is het vooral heel verrassend om te contacten met een schrijfster, die belangstelling heeft voor dezelfde onderwerpen en dezelfde vrouwen. Aankomende zaterdag is er in Rhenen Cuneradag. De Cunereakerk is ’s middags ingeruimd voor een serie lezingen over de naamgeefster: Cunera van Rhenen. Kenners van de Cuneralegende en specialisten van de historie van de vroege middeleeuwen schetsen een beeld van Cunera. Om 15.13 vertelt Gerti over haar roman Cunera en de macht van de sleutel. Burgemeester Joost van Oostrum ontvangt dan het eerste exemplaar.

Frankisch grafveld

Ik heb wel zin om morgen naar Rhenen te gaan. Ik zou heel graag naar  archeoloog Bert Huiskes luisteren over het rijke Frankisch grafveld op de Donderberg.

Noa of mooie May?

Als ik het even niet zie zitten met Noa, de hoofpersoon uit Kijk niet naar de rommel, vertrek ik gewoon naar de vroege middeleeuwen. Ik heb het daar goed naar mijn zin. Mijn hoofdpersoon gaat met mij op de loop en ontwikkelt haar eigen karakter. Mooie May, het dienstmeisje van Cunera.

Eiland
Ik fantaseer over het eiland waar ze vandaag komt. Wat zou ik Orkney (Schotland) graag eens met mijn eigen ogen zien! Ik lees over de flora en fauna. Ik verzamel informatie in het Engels en in het Nederlands. Inmiddels heb ik zoveel informatie dat ik het moeilijk vind om keuzes te maken. Ik doe een schrijfpoging, gewoon voor de lol. Ik schrap. Ik schrijf opnieuw.

Bron

Noa of mooie May
In mijn hoofd is dit verhaal, over mooie May, al af. Ik weet de verhaallijn. May's geheim, haar worsteling, de plotpoints. Misschien zit er ook een ontmoeting met Senta in!  Het voelt als een spagaat soms: Noa of mooi May. Wie is sterker? Wat trekt meer?

Steeds keer ik weer terug naar Noa. Omdat ik daar een tijd voor heb staan. Omdat het boek volgend jaar uit kan komen, als ik doorzet. Omdat mijn dochter het leuk vindt. Omdat ...

Maar mooie May dan?

Schrijven en speuren naar grafheuvels

Vorige week heb ik een roostertje opgezet voor mijn schrijfwerk. Ik heb zoveel ideeën dat ik soms niet weet waar ik moet beginnen.Vandaag schreef ik van half negen tot half twaalf aan het tienerboek (ongeveer één hoofdstuk).

 

Grafheuvels

Afgelopen vrijdag was het prachtig weer. Mijn man en ik zijn toen naar Elst geweest, niet zo ver hier vandaan. Ik hoorde dat daar grafheuvels te vinden waren en die wilde ik erg graag zien. Nooit eerder zijn we vanaf die kant  het Amerongse bos ingelopen. Prachtige omgeving!

 

 

Het was even speuren, voordat we de grafheuvels ontdekten in het wijde landschap. Deze aarden heuvels zijn rond en hebben een diameter tussen de 10 en 20 m. Er staan paaltjes bij waarop staat: archeologisch monument. Hier kun je er meer over lezen. Ik ben hier enthousiast over omdat de hoofdpersoon van een boek in wording hier leefde: tussen Rhenen en Elst.  Op vrijdag ga ik verder schrijven over het dienstmeisje van Cunera.

 

 

 

Terug naar Senta

Terwijl ik daar stond bedacht ik dat hier eeuwen geleden mensen hebben rondgelopen zoals ikzelf. En automatisch kwam ik bij mijn verhaal over Senta terecht. Daar schrijf ik ook iets over grafheuvels vlakbij de bossen.

 

 

Ik fantaseerde over een vervolg ...

 

 

(denken jullie aan mijn Give Away)

 

 

Onderzoek naar Vrouwe Cunera

Vandaag een gesprek gehad mijn redacteur. Therapeutisch :-) Echt hoor. Het gaf me weer energie om met frisse moed verder te gaan.

Schrijven en onderzoek
Deze week heb ik bij elkaar maar twee A4-tje geschreven. De meeste tijd stak ik in onderzoek naar de Grebbeberg in de vierde eeuw. Ik ben echt heel veel wijzer geworden. Over de flora en de fauna. Wist ik veel daar vroeger heidevelden waren! En weinig bos. Wat is de Utrechtse Heuvelrug toch mooi. En waarom zou ik schrijven over iets dat ver weg is als er zo dichtbij een fascinerende geschiedenis voor het oprapen ligt! Ja, ik ga echt verder met de legende van Vrouwe Cunera .

Er is in 2009 een filmvoorstelling over haar geweest. Die heb ik jammer genoeg niet gezien en ik kan hem online ook niet vinden. Alleen de trailer heb ik gevonden.

Cuneregilde

Leuk!  Ik ben via de mail in contact gekomen met een mevrouw die bestuurslid blijkt te zijn van de Cuneragilde www.cuneragilde.nl  Ze wilde meer weten over de opzet en het doel van mijn boek.

Ik heb besloten dat ik niet vanuit Cunera ga schrijven maar vanuit haar dienstmeisje May. Want ik vind het altijd heel droevig als de hoofdpersoon sterft. Een werktitel heb ik ook nog niet.
 

 Ik wens jullie een fijn weekend toe.