Hoe lang moet een boek zijn?

Dank jullie wel voor alle reacties op mijn laatste blog! Ik kom nog bij jullie langs deze week, om te kijken of er bij jullie iets te lezen valt. Bij sommige ben ik al langs geweest onder mijn pseudo Jedidja ;-)

In mijn schrijfkamer

Vandaag heb ik weer fijn geschreven. Op mijn schrijfkamer, waar ik nauwelijks internet heb, zodat ik niet in de verleiding kom om iets anders te doen. Het lukte aardig. Met een grote mok koffie en vooral rust aan mijn hoofd voelt het schrijven heel anders aan, dan in de kerstvakantie. Ik heb nu ongeveer 27.000 woorden voor Kijk niet naar de rommel. Dat vind ik al een heleboel. Ik ben nu echt bijna op het moment dat het helemaal mis gaat bij mijn hoofdpersoon.

Hoe lang moet een boek zijn?

Zaterdag leende ik bij de bibliotheek een heel interessant boek: De schrijfbijbel ( Dit boek is helaas niet meer leverbaar). In dat boek schrijven de beste redacteuren van Nederland over het schrijven van een goed boek. Op de achterflap staat: "Dé handleiding voor iedereen die een boek wil schrijven." En weet je wat ik in dit boek las wat betreft de lengte van een boek? Ik citeer:

In het algemeen houdt ik een voor een boek een omvang aan van zo'n 80.000 woorden. Ik vraag schrijvers om naar dat aantal toe te werken. Dit is ingegeven door commerciële motieven. Met dit aantal krijg je een gedrukt boek van een lekker omvang, rond de 300 pagina's, waar je toch een redelijke prijs voor kunt vragen. Ook heb je de ruimte om verhaal en personages uitgebreid tot leven te komen. Dit is uiteraard een gemiddelde.  citaat: Hedda Sanders.

Zoveel woorden voor een boek. Ik ben er met mijn beide historische romans niet aan gekomen. Misschien ooit. Ik denk dat ik met mijn nieuwe boek de 50.000 wel ga halen.

Positieve feedback

Vandaag heeft mijn dochter weer stukje in mijn manuscript gelezen. En dit keer kreeg ik positieve feedback. Daar ben ik zo blij! Ik weet niet of je zelf schrijft, maar soms is het echt goed om je werk even in de handen van iemand anders te geven. Om te kijken of het goed overkomt.

Ik ben benieuwd of jullie bepaalde doelen hebben voor 2015.

Die van mij is: Kijk niet naar de rommel afschrijven!

Veel meer actie, mam!

Vorige week heb ik mijn verhaal uitgeprint en aan mijn dochter (14) gegeven. Ik was erg benieuwd wat zij ervan vond. Ze heeft me al vaker geholpen.

Meer actie
Ze vond dat er meer actie in moest komen! Veel meer actie eigenlijk. En sommige dingen waren echt ouderwets volgens haar. Je hebt het tegenwoordig niet meer over mobieltjes en ook niet  meer over chatten. Dus overlegden we wat leuk zou zijn en wat paste bij het verhaal. Ze gaf me wat tips en aan de hand daarvan heb ik een extra hoofdstuk geschreven. Niet een volgend hoofdstuk maar een hoofdstuk dat ik ergens tussen ga voegen.

Superhandig
Superhandig hoor: zo'n een dochter in de leeftijdscategorie van je boek. Alleen is ze qua karakter tegengesteld aan mijn hoofdpersoon. Mijn dochter is spontaan, sportief en neemt geen blad voor haar mond. De hoofdpersoon denkt juist eindeloos na voordat ze wat zegt en houdt niet van sportieve dingen. Niet alles wat mijn dochter aandraagt is daarom goed voor mijn boek. Het past niet allemaal bij het meisje dat ik voor ogen heb.

Van wie was dat kleine gouden ringetje?

Vorige week kreeg ik via mijn man een heel mooi boekje, dat hij toegeschoven kreeg door Ilse Schuuring ( gemeentelijk archeoloog bij Gemeente Tiel ). Mijn man had laten vallen dat ik buitensporige interesse had in bodemvondsten :-)

Dit boekje is een eerste deel van de Archeo Reeks een serie publieksboeken, over lokale opgravingen van het archeologische Centrum van de Vrije Universiteit. Het verhaal speelt zich af in Kapel Avezaath, waar in opdracht van de gemeente Tiel rond 2008 een opgraving werd uitgevoerd in het uitbreidingsgebied Muggenborch. Er is daar een bijna complete plattegrond gevonden van een grote Middeleeuwse boerderij. De vraag is of het wel gewone boerderij was. Archeologen vonden er voorwerpen, die niet op een alledaagse boerderij thuishoorden.

Het mooiste wat ik las in dit boek, ging over de vondst van een smurfenbeker: een fragment van een blauw gekleurde kruik of drinkbeker. Het is voor het eerst, dat een dergelijk iets in Nederland gevonden is. De beker is van aardewerk gemaakt en het lijkt erop dat het uit Syrië afkomstig is. In het boek vertelt Julie Van Kerckhove, een aardewerkspecialist, haar gedachten over deze smurfenbeker.



Ilse Schuuring, als je dit ooit leest: heel erg bedankt voor dit boek!

Ik ben erg enthousiast! Mijn fantasie is aan het borrelen geraakt.

Want ... 

Wat voor verhaal zou er achter deze boerderij zitten

En van wie was dat kleine gouden ringetje

met het steentje van groen glas ...

Een schrijfboek en het doorbreken van een saaie monoloog.

Gisteren las ik in Eekhoorntje op lange weg over vrije indirecte rede (weergave van iemand gedachten in de vorm van indirecte rede). Het lijkt meer op spreektaal dan verhalende tekst en het geeft mij de ruimte om de lezer te laten zien wat de hoofdpersoon denkt en voelt zonder steeds 'zegt ze, denkt ze, vindt ze' te vermelden. Ik maak gelijk even reclame voor dit boek. Ik heb er ontzettend veel uit geleerd.

Ik was dus heel enthousiast over die vrije indirecte rede en ploeterde vanmorgen in vogelvlucht mijn manuscript door om 'het' hier en daar toe te passen. Tot mijn verrassing hoefde dat niet. Ik had er al gebruik van gemaakt. Nou ja.
Het is een kwestie van smaak om gebruik te maken van de vrije indirekte rede. Maar in het hoofdstuk waar ik nu mee bezig ben, paste ik het vanmorgen heel bewust toe omdat Genoveva's wanhopige monoloog in de gevangenis een beetje te doorbreken.

Als je een voorbeeld wilt zien van de vrije indirecte reden, wil ik wel wat schrijven maarre...de tekst van Genoveva van Brabant geef ik echter nog niet prijs!