Schrijven is niet alleen maar achter je bureau zitten en bladzijden vullen. Soms is schrijven juist wachten. Ik zit nu in zo’n stille tijd: mijn research is afgerond, het verhaal rijpt, het grote werk komt later.
En toch gebeurt er van alles. Soms wordt me zomaar een zinnetje in de schoot geworpen dat ik wil onthouden. Vaak een terloopse opmerking of gedachte die me niet loslaat. Zelfs een appje kan ineens iets raken dat met mn verhaal te maken heeft. Zulke vondsten schrijf ik meteen op.
'Bijvoorbeeld... pas zei iemand tegen me: “Dus je laat je verhaal even overwinteren?”
Dat raakte iets van vroeger, want in de Gereformeerde Gemeente hoorde ik vaak: als iemand tot geloof komt, laat het dan eerst maar eens overwinteren, overzomeren.
Dat voelt een beetje als verzamelen in de herfst. Eikels, kastanjes, losse schatten die je bewaart om er later iets van te maken. Zo leg ik een voorraadje woorden aan. Sommige krijgen straks een plek in een scène, andere blijven misschien nog langer liggen. Of gooi ik weg in de prullenbak, haha.
“Collecting facts, collecting ideas, collecting experiences: that’s what writing is. Then one day it all explodes into a story.” Vrij naar Ray Bradbury
