🌟 Vandaag deel ik een kort stukje tekst van toen ik 19 was. Nieuwsgierig naar mijn ervaringen in de Gereformeerde Gemeente? Lees snel verder!
Heimelijk Geloof
Eerlijk is eerlijk, mijn geloofsleven vond vaak heimelijk plaats. 's Avonds in mijn zolderkamer, dan voelde ik me pas vrij om tot Jezus te komen. Schuchter, als de bloedvloeiende vrouw* uit de Bijbel, opende ik mijn hart voor Hem en raakte Zijn kleed aan.
Een Tekst die Raakte
Eén van de teksten, die de Heere gebruikte was
Zie op Mij, wend u naar Mij toe, en wordt behouden, alle gij einden der aarde.
Er is een tweede overweging die u mag dwingen om Christus te zien en Hem te aanschouwen. Deze overweging is als volgt: u kunt zaligheid verkrijgen met slechts één blik. Is er iemand die graag verlost zou zijn van de toorn van God? Als dat uw verlangen is, zeg ik u: sla een blik op Christus. Wordt de zaligheid u niet aangeboden tegen een lage prijs? Sla slechts éénmaal uw oog op Christus en u zult de zaligheid hebben. "Zie op Mij, wend u naar Mij toe, en wordt behouden, alle gij einden der aarde." Is er iemand die niet met beide ogen naar Christus kan kijken? In dat geval zeg ik u: kijk dan met één oog, en u zult zaligheid ontvangen. Kent u dat woord niet? "Gij hebt Mij het hart gestolen, Mijn zuster, o bruid! Gij hebt Mij het hart gestolen met één van uw ogen..." Ik smeek en dring er bij u op aan, als voor Zijn aangezicht, dat u Zijn aanbod niet zult verwaarlozen.
Met slechts één blik zou ik zaligheid kunnen verkrijgen. Die gedachte trof me: een enkele oogopslag in geloof op Christus kon genoeg zijn om verlost te worden van Gods toorn. Dat aanbod was te kostbaar om te verwaarlozen.
Worsteling in de Kerk
Toch voelde ik me niet thuis in de kerk. Ik wist nooit hoe de dominee zou preken. De ene keer was hij vol van Christus, de andere keer vol van de bekeringsweg van de oudjes. "Of kennen we dat meer in Kootwijkerbroek?" vroeg hij dan. Daardoor wist ik niet hoe de Heere "gestemd" was naar mij toe. Zou Hij mij genadig willen zijn, nu ik tot Hem gevlucht was of moest ik met mijn aanraking van Zijn kleed nog de dood in?*
Ik piekerde over mijn tegenzin tegen de zondagse diensten maar jawel – gestaâg in 't aak'lig zwart – liep ik toch met mijn ouders naar Gods huis. Ik placht heen te gaan onder de schare, met een stem van vreugdegezang en lof, onder de feesthoudende menigte. Maar waar was de feesthoudend menigte? Waar was de stem van vreugdegezang en lof. Ik kreeg er pijn in mijn buik van en was iedere zondag half ziek van spanning.
Verhoorde en Onverhoorde Gebeden
Doordeweeks bad ik voor onze dominee en voor de preken die hij maakte en soms verhoorde de Heere mijn gebed en dan preekte hij heel ruim: de ruif hing laag en kon ik erbij. Maar vaak ook niet. Dan voelde ik me zo verdrietig.
Ik probeerde mijn angst voor de kerk te overwinnen. Ik schaamde me ervoor. Als de Heere in je gaat werken, krijg je toch een verlangen naar Gods huis en naar Zijn tempelzangen? Ik smeekte Hem of Hij mijn nare gevoelens weg wilde nemen. Hoe kan het dat de duivel zo'n grip op me had? Het kon niet anders dan van hem vandaan komen toch? Mijn angst bleef me volgen als een schaduw.
Daarom kon ik de eerste helft van het versje niet meezingen:
Hoe lief'lijk, hoe vol heilgenot,O HEER, der legerscharen God,Zijn mij Uw huis en tempelzangen!Hoe branden mijn genegenheên,Om 's HEEREN voorhof in te treên!Mijn ziel bezwijkt van sterk verlangen;Mijn hart roept uit tot God, Die leeft,En aan mijn ziel het leven geeft.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Super dat je reageert! 😄